« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
Tenshi Hunter :مترجم
‫مطمئنم. اینجاها آدم هست.
‫اوناهاشن.
‫کمک! یکی کمکم کنه!
‫خفه‌ش کن.
‫می‌گم، رئیس.
‫الفای دختر خوب فروش می‌رن، نه؟
‫آره، قراره خوب پولی بشه.
‫بیاین راه بیوفتیم.
‫وقتشه از این جنگل حال‌بهم‌زن خداحافظی کنیم.
‫می‌خوان به‌عنوان یه برده بفروشنش.
‫زن و بچه‌هه رو زنده بذارین.
‫بهشون آسیبم نزنین. ارزششون میاد پایین.
‫هوی، انقدر دست‌وپا نزن.
‫قبول نشدی.
‫به کسی که همچین قیافه‌ای می‌گیره چیزی یاد نمی‌دم.
‫سیلویا، می‌فهمم.
‫نمی‌ذارم احساسات منفیم بهم غلبه کنن.
‫چطوره همینطوری ببرینم شهر آدما؟
‫حیف می‌شه بدون یکم عشق‌حال بفروشیمش.
‫ولی بازم، تضمینی نیست تا اون‌موقع چیزیش نشه.
‫فعلاً، آماده می‌شم و منتظر می‌مونم. زیاد طول نمی‌کشه.
‫موندم چرا اون گرگ شاخ‌دارا انقدر مطیعن.
‫جادو، نه؟
‫ببخشید، ولی قراره ازش استفاده ببرم.
‫هوی!
‫زود خفه‌شون کن. کل هیولاهای جنگل میانا.
‫سگای احمق!
‫خدایا. تو هم زودی می‌فروشیم...
‫یه بچه؟
‫این اولی.
‫اینو برمی‌دارم.
‫زیاد داره طولش می‌ده.
‫هوی، رفتی بشاشی؟ چه‌خبره؟
‫اینم دومی. مبارزه تو این بدن خسته‌کننده‌ست.
‫هوی، چیکار می‌کنین؟
‫کجا رفتین؟ برگردین ببینم.
‫اینم سومی.
‫چه‌خبره؟!
‫مـ ـ مواظب باش! اون جغله جادوگره!
‫یه جادوگر بچه؟
‫عجب چیز کمیابی.
‫اگه اینطوریه، بهتره مواظب باشم تخم طلایی که اومده بغلم رو نکشم.
‫مگه نه؟
‫داره چیکار می‌کنه؟
‫قراره باهام بیای. شاید حتی از اون دختره هم ارزشت بیشتر باشه!
‫پس جغله، سعی کن نمیری!
‫بدک نبود.
‫شاید این...
‫تف بهش!
‫خوب حقه‌هایی تو آستینت داری.
‫زودباش! سلاح خودته، بیا بگیرش!
‫سرعت واکنشتم خوبه.
‫بذار صورتتو ببینم، بلیط طلایی.
‫تسلیم شو. عمراً حریفم شی.
‫پس...
‫سوختم!
‫خوبه. تونستم آتیش رو فشرده کنم.
‫تف بهش. دیگه قرار نیست زنده بگیرمت، بچه دماغو.
‫جسدتو می‌فروشم به اون کلکسیونرای منحرف.
‫آماده باش!
‫و ـ وایسا...
‫تروخدا، التماست می‌کنم.
‫مطمئنم دختره هم همینو گفت.
‫اون چی بود؟
‫چی شده؟
‫بیا، امنه.
‫می‌تونی بری خونه.
‫اون چیه؟ زخمی شدی؟
‫نه، این...
‫صحیح. همچین چیزایی یه بچه‌ی عادی رو شوکه می‌کنن.
‫الان که بهش فکر می‌کنم، اولین‌باره یه بچه هم‌سن خودم می‌بینم.
‫ببخشید، یکم صبر کن.
‫اون...
‫بچه‌ها یه‌سری چیزا رو نباید ببینن.
‫تو هم بچه‌ای.
‫می‌شه اینطوری گفت.
‫می‌گم.
‫چیه؟
‫اون آدم بدایی که دزدیدنم چی شدن؟
‫اونا، چیزه، یه حادثه‌ی ناگوار براشون پیش اومد.
‫یه حادثه؟
‫نگران نباش. دیگه در امانی.
‫که اینطور.
‫این مال توئه؟
‫آره، ممنونم.
‫خب، از دیدنت خوشحال شدم.
‫می‌ترسم! منو تنها نذار!
‫ولی باید برگردم پیش خانواده‌م،
‫و اون آشغالا، چیز، آدم بدا هم دیگه نمیان سراغت.
‫وحشی، یه دختربچه‌ی شکننده رو تو جنگل ول می‌کنی؟!
‫مگه الفا نباید تو جنگل در امان باشن؟
‫مامان بابام گفتن هیولاهای درختی بچه‌ها رو یه لقمه می‌کنن.
‫می‌دونی از کدوم طرف اومدی؟
‫اون‌طرف.
‫اون جهت مخالفه که.
‫پس می‌دونی فاصله‌ی اینجا تا محل زندگیت چقدره؟
‫نه. دنبال یه حشره بودم، بعد گم شدم.
‫غیرمنطقیه.
‫ولی خب فک کنم بچه‌ها همینن.
‫انگار نمی‌شه تنهاش گذاشت.
‫خب پس.
‫نمی‌دونم چطور کنترلشون کنم.
‫بهتره خلاص‌شون کنم.
‫می‌گم، باید اینا هم آزاد کنیم.
‫چیزه، ولی...
‫اگه ولشون کنیم، می‌میرن!
‫ولی ممکنه بهمون حمله کنن.
‫چیزی نمی‌شه. صرفاً آدمای بد داشتن ازشون سوءاستفاده می‌کردن.
‫بعدشم، مردمای جنگل زندگی رو عزیز می‌شمرن!
‫خب، بیا ببریمت خونه.
‫راستی، اسمتو نپرسیدم.
‫تسیام. تسیا الاریث.
‫تو چی؟
‫آرتور لیوین.
‫احتمالاً گشنه باشی. ولی اگه نیستی هم، باز باید یه‌چی بخوری.
‫احتمالاً مجبور شیم کلی راه بریم.
‫حتماً گشنه‌ای.
‫ولی اگه نباشی هم باز باید یه‌چیزی بخوری.
‫البته اگه می‌خوای هرچه سریع‌تر بتونی حرکت کنی.
‫دارم شبیهش می‌شم.
‫بوش عجیبه.
‫گوشت خشک‌شده‌ست که تو آب نمک پختم.
‫احتمالاً اگه گیاهی چیزی داشتم مزه‌ش بهتر می‌شد.
‫همیشه غذا رو به چشم راهی برای جذب مواد مقوی می‌دیدم
‫یه‌چیز شیرین می‌خوام.
‫از نظر رفتار بچگونه، تسیا احتمالاً الگوی خوبی برای یادگیری باشه.
‫می‌گم، آرتور، تو جنگل الشایر چیکار می‌کنی؟
‫فک کنم از خانواده‌م جدا شدم؟
‫جدی؟! پس تو هم گم شدی.
‫زندگی تو سرزمین الف‌ها چطوریه؟
‫پادشاهی النوآر؟ خیلی خوش می‌گذره!
‫پدرمادرم خیلی سرشون شلوغه، برای همین ‫کلی وقت با باباجون و مستخدم‌هام می‌گذرونم.
‫سفرمون از انتظارم بیشتر طول کشید،
‫و مکان النوآر هم مشخص نبود.
‫اون حشرات چی‌ان؟
‫قشنگ نیستن؟ تو النوآر هم خیلی ازشون هست.
‫ازشون همیشه استفاده می‌کنم تا مسیر رو علامت‌گذاری کنیم.
‫یکی می‌خوای؟
‫نه.
‫مثل یه گوشواره‌ست!
‫پس بچه‌ها اینطوری بازی می‌کنن، نه؟
‫وقتی مانام بیدار شد، احتمالاً پیش استادم آموزش ببینم.
‫خیلی مشتاقشم!
‫پس یه استاد خصوصی داری، نه؟ تحصیل سازمان‌یافته ندارین؟
‫تحصیل سازمان‌یافته؟
‫ولش کن. داشتم با خودم حرف می‌زدم.
‫یکی از اون گرگ‌های شاخ‌داره. جدی باید می‌کشمتش.
‫بری بخوابی بهتره.
‫ولی خودت هنوز...
‫من بیرون می‌مونم دیدبانی می‌دم.
‫فهمیدم.
‫امروز اتفاقات زیادی افتاد.
‫این چی بود سیلویا بهم داد؟
‫مطمئنی نیاز نیست بخوابی؟
‫هنوز بیداری.
‫خب، راستش باباجون گفت نباید با هیچ مردی بخوابم،
‫ولی مخفی نگهش می‌دارم!
‫نمی‌خواد. اصلاً خسته نیستم.
‫باشه...
‫خب، خوب بخوابی.
‫مـ ـ می‌گم! یه‌چیزی فهمیدم!
‫بگیر بخواب دیگه.
‫اگه بیرون باشی، هیولاها نمی‌فهمن بچه‌ای و نمیان سراغ‌مون؟
‫از ارواح می‌ترسی، نه؟
‫صرفاً دارم به امنیت‌مون فکر می‌کنم!
‫برای همین به‌نظرم باید از داخل چادر دیدبانی بدی!
‫امنیت‌مون، نه؟
‫جـ ـ جدی به‌خاطر این نیست که می‌ترسم.
‫ولی همونجا بمون. بدون اینکه بگی نرو بیرون.
‫و اگه نیاز داشتم برم دستشویی، حتماً باهام بیا.
‫باشه بابا، فهمیدم.
‫بخواب دیگه.
‫می‌گم، آرتور، اهل پادشاهی انسان‌هایی، نه؟
‫شنیدم آدمای مرد همه‌شون منحرفن و چندتا زن دارن.
‫کی همچین حرفی زده؟!
‫باباجونم.
‫خب، مطمئنم الفا هم منحرف دارن. اصلاً می‌دونی منحرف یعنی چی؟
‫نه واقعاً.
‫کسایی که چندتا زن دارن، فقط اشراف به‌خصوصی هستن.
‫صحیح. خب پس.
‫جدی؟
‫خوابید. چقدر ضدحال.
‫خواهر کوچیک‌تر داشتن همچین حسی داره؟
‫تسیا اطرافم خیلی راحت‌تر شده.
‫انگار برده‌دارا رو کامل یادش رفته.
‫راستشو بگم، از اونجایی که نگران خانواده‌مم، یکم عصبانی‌ام،
‫و می‌خوام زودتر ببینمشون.
‫و چیزی که غیرمنتظره بود...
‫آرتور؟!
‫درد غیرقابل تحملی که حس می‌کردم از هسته‌ی مانام ساطع می‌شد.
‫هوی، خوبی؟!
‫آره، خوبم...
‫می‌رم دنبال یه‌سری گیاه دارویی بگردم!
‫وایسا... خطرناکه!
‫دردش بهتر نشد، و فاصله‌ی بینش کم‌ترم شد.
‫به تسیا بگم؟ نه، فقط نگران می‌شه.
‫چه بد موقع!
‫آرتور! این باعث می‌شه دل‌دردت بهتر شه.
‫تسیا، برو عقب!
‫چی؟
‫داره تشکر می‌کنه!
‫چرا؟
‫چون بچه‌های خوبی هستیم!
‫چه نرمه!
‫خوشمزه‌ست!
‫انگار بچه‌هایی که تو سن رشدن واقعاً گوشت نیازن.
‫راستی، گیاه دارویی‌ای نبود، ولی یکم قارچ پیدا کردم.
‫خیلی مقوی‌ان. زنای النوآر همیشه می‌خورنشون!
‫ببخشید. انگار برای مردا زیادی قوی‌ان.
‫بی‌دقتی کردم.
‫پلکام سنگینی می‌کنن.
‫می‌دونی، همیشه موقع خواب برام داستان می‌خونن.
‫داستان‌های پادشاهی آدما و کشور دورف‌ها بود.
‫باعث می‌شد دلم بخواد یه‌روزی برم بگردم‌شون، ‫ولی ظاهراً تو هردوتا جا آدم بد هست.
‫برای همین مردم النوآر به مردم باقی کشورا اعتماد ندارن.
‫مخصوصاً به آدما.
‫آرتور، گوش می‌کنی؟
‫انگار واقعاً بزرگ‌تره منم.
‫ببخشید، آرتور.
‫اشکال نداره. داریم می‌رسیم، نه؟
‫بچه‌ها خیلی ضعیفن.
‫می‌گم، تمام مدت برام سوال بود...
‫خیلی صمیمی شدیم، نه؟ می‌شه بهت بگم آرت؟ انگار دوست باشیم.
‫اشکال نداره.
‫همه‌ش همین؟
‫یه دهاتی رعیت مثل من
‫لایق همچین افتخاری نیست، عُلیاحضرت تسیا.
‫چی می‌گی؟! شبیه جوکاییه که پیرمردا می‌گن.
‫اینو بچه نُنُری می‌گه که حاضر نبود بدون من بره دستشویی.
‫ساکت! منو بگو داشتم می‌گفتم مثل دوست باهات رفتار کنم...
‫حالش که خوب به‌نظر می‌رسه.
‫یه دوست، نه؟
‫فک کنم یه‌چی دیدم!
‫آره، منم همینطور.
‫به‌خصوص خزه، برگ و یه‌عالمه درخت.
‫تسیا، این...
‫خودشه! رسیدیم!
‫چی شد؟!
‫آرت، بیا!
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
‫متوجه شدم از یه دروازه‌ی تلپورت استفاده شده و خودمو رسوندم.
‫داره با کی حرف می‌زنه؟
‫تـ ـ تسیا!
قسمت 4 ‫پادشاه نجات می‌ده.
در آسمان آبی روشن
تنها و به آرامی شناور بود
ناگهان متوجه هلال ماه تمام سفید شدم
آسمانِ بالاسر شهری که درونش زندگی می‌کنی
صاف و آفتابی باشه
که با آرزویی کوچک پیچیده شده
حتی اگر مسیر پیش‌روت
خیلی معمولی باشه
اُمیدوارم آروم بمونه
به دنیایی جدید
همراه با لبخندی پریدی
خطاب به تویی که وانمود می‌کنی دل‌تنگ نیستی
اُمیدوارم در دور دست‌ها
هدیه‌ی خداحافظی برای سفر پیش‌روت
تا طلسمی برای محافظت ازت بشه
حتی اگه راه برگشت رو فراموش کنی
هنوز هم مانند کودکی معصوم
برات آرزوی خوشبختی می‌کنم