‫قسم دوم: پادشاه، مورد حمله قرار گرفت
‫این مرد،
‫با وجود اینکه خدمتکار سلطنتی بود، ‫دنبال سر اعلیحضرت بود.
‫طبق قانون، این یک جرم سنگینه ‫که سزاوار مجازات فوریه.
‫با این حال، شورا بهت رحم می‌کنه.
‫تو به همراه خونوادت ‫به کشورت برمی‌گردی،
‫و اونجا محاکمه میشی.
‫عزیزم!
‫بابا!
‫لطفاً صبر کنید!
‫درسته که من سعی کردم پادشاه رو به قتل برسونم!
‫ولی خواهش می‌کنم، تقصیر رو فقط گردن من بندازید!
‫همسر و بچه‌ام رو ببخشید!
‫اگه برگردیم به کشورمون، ‫سرنوشتی بدتر از مرگ منتظرمونه.
‫برام مهم نیست!
‫پس حداقل زن و بچه‌م رو ‫از این سرنوشت نجات بده!
‫التماست می‌کنم، پادشاه گری!
‫داری بی‌ادبی می‌کنی. ‫پادشاه نور هدایت ماست.
‫اون بزرگتر از اینه که ‫خودشو با این چیزا درگیر کنه!
‫شورا در مورد ‫مجازاتت تصمیم گرفته.
‫نههه!!!
‫مامان!
‫لطفاً ببخششون، سرورم!
‫پادشاه خودش کشتشون...
‫نه، این عین رحمته!
‫اون دو روح...
‫...از عذاب ابدی رها شده‌اید!
‫ممنونم...
‫ارباب.
‫تو هم حالا دستکش‌های من رو داری.
‫چرا؟
‫اگه من بخوام با این بدن اون دستکش‌ها رو بپوشم،
‫قبل از اینکه حتی بتونم نزدیک بشم، کشته میشم.
‫خیله خب، بیا جلو!
‫خیلی خوب به نظر میای، آرتور!
که اینطور.‏
‫چطور بودم، بابا؟
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
مترجم: سورنا
‫به نظرم باید یه معلم حسابی براش استخدام کنیم.
‫نه، من کاملاً مخالفم.
‫مگه نگفتی خودت میخوای بهش آموزش بدی؟
‫گفتم.
‫ولی استعداد ذاتی آرتور ‫خیلی فوق‌العاده‌ست.
‫اون به یه معلم واقعی و رسمی نیاز داره.
‫منم یه کم از جادوگری سر در میارم...
‫جادوگری تو یه چیز دیگه‌ست.
‫خب...
‫اون میتونه چیزی رو که با مانا تقویت شده ‫برش بزنه.
‫اون فقط چهار سالشه.
‫داری شوخی میکنی...
‫این به نفع خود آرتوره.
‫من هنوزم مخالفم!
‫نمیتونم همینجوری آرتور خوشگلم رو ‫یه جای دور بفرستم!
‫نمیخوام!
‫این برای آینده آرتوره.
‫حال هم مهمه! مگه پسرت رو دوست نداری؟
‫معلومه که دوست دارم! از همه پسرهام بامزه‌تره!
‫پس میتونیم همینجوری بمونیم!
‫آره... نه!
‫- آینده‌ش در خطره! ‫- بعضی وقتا، آدما تحت کنترل
‫- نه! ‫- احساساتشون هستن،
‫- نظر تو رو نخواستم! ‫- احساساتشون هستن،
‫- من کاملا مخالف اینم! ‫- دیدشون رو تار میکنه.
‫من دوستش دارم،
‫- ولی این یه بحث دیگه‌ست! ‫- به همین خاطر، من گزینه "ج" رو پیشنهاد کردم.
‫- نظرم عوض نمیشه! ‫- به همین خاطر، من گزینه "ج" رو پیشنهاد کردم.
‫- چرا؟! ‫- برای همین گزینه "ج" رو پیشنهاد دادم.
‫- نمیشه یه بچه کوچیک رو فرستاد ‫- برای همین گزینه "ج" رو پیشنهاد دادم.
‫- مثل اون رو تنها تنها بفرستیم! ‫- چرا شما دو تا همراهش نمیرید؟
‫تو یه نابغه ای!
‫آرتورِ ما واقعاً یه نابغه است!
‫زودتر آماده شیم!
‫کلی ازش تعریف و تمجید میشه
‫- بخاطر اینکه نابغه ست! ‫- عجب سر و صدایی راه انداختن.
‫حق با توئه! اون واقعا یه نابغه است!
‫واقعا به طلا رسیدیم!
‫آرتور، خودتو معرفی کن.
‫من آرتور لِـیـوین هستم.
‫از دیدنت خوشبختم.
‫ما قبلاً همدیگه رو دیدیم،
‫ولی تو خیلی کوچیک بودی، ‫‫فکر کنم اصلاً منو یادت نیست.
‫خب... راستش یادمه.
‫اونا از حزب شاخ دوقلو هستند،
‫و رینولدز و آلیس هم ‫‫یه زمانی جزو اونها بودن.
‫اسمش باید...
‫آدام کرنش هستم.
‫من آنجلا رز هستم.
‫خیلی بزرگ شدی و بامزه شدی! ‫‫وای خدا!
‫چه موجود بانمکی!
‫نمیتونم نفس بکشم.
‫م-ممنونم.
‫دوردن واکر.
‫اون یاسمین فلیمزورثه.
‫و من هلن شارد هستم.
‫از ملاقاتت خوشبختم، آرتور.
‫افتخار نصیب من شد، هلن.
‫خیله خب، وقت رفتنه.
‫اولین سفرت ‫باید سرگرم کننده باشه، درسته، آرتور؟
‫آره.
‫چه روش حمل و نقل ابتدایی و مزخرفی.
‫اصلا قابل مقایسه با دنیای دیگه نیست.
‫ولی...
‫بد هم نیست.
‫به نظر میرسه داریم میریم شهر زایروس.
‫من که خیلی مشتاقم.
‫ولی یه مشکلی بود ‫که باید باهاش روبرو می‌شدم.
‫این دنیا...
‫...امن نیست.
‫آدام، هلن و جاسمین ‫تقویت‌کننده‌ان...
‫آنجلا و دوردن ساحر هستن.
‫حرکاتت خوبه. ‫فکر کنم منم بزودی باید بیام تو میدون...
‫امشب سور داریم!
‫هرچی دلت می‌خواد بخور.
‫آره.
‫ما تو سفریم، ‫نباید سخت‌گیر باشیم.
‫فکر کنم حداقل تازه‌ست.
‫چی شده؟
‫دیگه جا ندارم.
‫عزیزم دستت...
‫متوجه نشدم.
‫همونجا بشین.
‫آلیس.
‫ادامه بده.
‫آلیس قدرت درمان داشت،
‫و یه نوع خاصی از جادوگر بود ‫که بهشون ساطع‌کننده می‌گفتن.
‫کم بودن این نوع جادوگر باعث میشه ‫استفاده از زور علنی نشه.
‫خلاصه بگم، اونا همیشه هدف آسونی هستن.
‫دلیل اینکه رینولدز و آلیس ‫تو خونشون اونجا قایم شده بودن...
‫...این بود که قدرتش رو پنهان کنن.
‫حالت خوبه الان.
‫ممنون، آلیس.
‫رینولدز.
‫میخوام یکم استراحت کنم ‫قبل از اینکه برم بخوابم.
‫میشه آرتور رو برای این کار قرض بگیرم؟
‫چی؟
‫انگار فقط نمیخواد ‫استراحت کنه.
‫شاید نگران باشن، ‫ولی جلوشو نمیگیرن.
‫یادشون رفته ‫هنوز چهار سالمه؟
‫آماده ای؟
‫آ-آره.
‫خیلی خب، ببینیم ‫چقدر پیشرفت کردم.
‫بزن بریم.
‫انگار داره تمام تلاشش رو میکنه.
‫خیلی کُندی.
‫آرتور!
‫فکر کنم اینجوری می‌چرخه. ‫این بدن خیلی سبکه، نمیشه توش حرکت کرد.
‫خوبی؟
‫ممنون.
‫زیادی روی کردی.
‫مگه تو دیکشنریت عبارتِ ‫"یواش تر" رو نداری؟
‫وایسا! عجب ‫هیولای کوچولوییه!
‫این دیگه چه جور تمرینات جهنمی‌ای ‫بوده که از سر گذرونده؟
‫من واقعاً کاری نکردم.
‫چـ چی؟
‫چطوری این کارو کردی؟
‫ها؟
‫یادم بده.
‫اِ...
‫میدونم.
‫اونایی که یه همچین قیافه‌ای دارن ‫واسه رسیدن به هدفشون از هیچ کاری دریغ نمی‌کنن...
‫...تا به هدفشون برسن.
‫فکر کنم سفر بی‌دردسری داشتیم.
‫چیزهای زیادی یاد گرفتم،
‫و اینکه دانش من ‫‫از دنیای قبلی...
‫...برای خودم هم تجربه‌ی یادگیری بود.
‫فقط یه چیز بود...
‫...که از محاسبات من خارج بود.
‫شنیدم تولدتونه...
‫اینم یه تشکره بابت چیزهایی که بهم یاد دادین.
‫اوه، ممنون، یاسمین.
‫خواهش می‌کنم.
‫انگار داره باهام راحت‌تر میشه.
‫یه نخ اینجاست.
‫عجب، جالبه.
‫اصلا ازش بعید بود.
‫دقیقا.
‫بالاخره آرتور ما پسر خوش‌تیپیه.
‫هی! ما داریم میریم!
‫باشه!
‫بریم آرتور.
‫باشه.
‫چی شده؟
‫خوبم.
‫چی شده؟
‫راهزن‌ها!
‫اوضاع خرابه.
‫کامل محاصره شدیم.
‫بذارید زن‌ها و بچه‌ها زنده بمونن. ‫بهشون صدمه نزنید.
‫به قیمتشون لطمه می‌خوره.
‫انگار توی هر دنیایی ‫یه مشت آدم مثل اینا پیدا میشن.
‫بزنیدشون!
‫مشکلی پیش نمیاد. ‫من پیشتم.
‫باشه مامان.
‫از لحاظ قدرت فردی، ‫ما دست بالا رو داریم.
‫اما...
‫ممنون!
‫اتحاد، قدرت میاره.
‫عزیزم!
‫نه!
‫تکون نخور!
‫این فقط یه خراشه.
‫تازه، دردسر میشه ‫اگه قدرتو بدونن.
‫عزیزم...
‫مامانتو از اینجا ببر.
‫داری چی میگی؟! ‫منم مبارزه می‌کنم!
‫من توانایی انجام این کار رو دارم!
‫از اون توانایی استفاده کن... ‫تا از مامانت محافظت کنی.
‫توی شکم مامانت...
‫...یه بچه هست.
‫ها؟
‫پس برای همینه...
‫روت حساب می‌کنم، داداش بزرگ.
‫باشه.
‫بیخیال شو.
‫برو آرتور!
‫ری!
‫نذار فرار کنن!
‫فایده نداره!
‫ببخشید، ولی دیگه حسابی دارم عصابی شدم!
‫هیچ جا نمی تونین در برین!
‫زود باش!
‫بذاریدشون برای ما!
‫برو آرتور!
‫من، که این همه روح دزدیده ام،
‫دارم فرار می کنم که دزدی هایم...
‫این سزای منه...
‫اگرچه...
‫مشکلی پیش نمیاد!
‫مواظب باش!
‫امکان نداره بذارم زنده بمونی!
‫آرتور!
‫عجب حس غریبی.
‫دستام کاملا خالیه.
‫اما...
‫دلم پر از احساسه.
‫فکر کنم الان دیگه فهمیدم.
‫آرزوی اون مرد، ‫از ته دلش میومد.
‫دلیل اشکای اون دو نفر...
‫برای محافظت از خانواده،
اونا برای دست دادن جونشون پشیمون نیستن،‏
‫با این حال،
‫وقتی دیگه نمی‌تونن خانواده‌شون رو ببینن، اشک می‌ریزن.
‫شادی و غم با هم میان.
‫این انتخابی بود که کردم...
‫درسته...
‫قرار بود یه برادر بزرگتر بشم...
‫دلم می‌خواست.
‫کاش می‌تونستم...
‫...یکی بشم.
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
‫من کجام...
‫صبح بخیر، آرتور.