‫همه‌چیز با تولد یک کودک تاب‌زیست در شهر چینگ چین شروع شد.
‫تولد اون نوزاد شروع پیدایش
‫توانایی‌های به‌خصوصی بود که بعدها به‌اسم کوسه شناخته شدن.
‫رفته رفته دارندگان این توانایی‌ها بیشتر شدن،
‫و اکنون جهان، یکم جامعه‌ی ابرقدرتی شده،
‫جایی که بیش از ۸۰٪ جمعیتش نوعی کوسه دارن.
‫شغلی جدید میان این دنیای آشوب‌ناک ظهور کرد: قهرمانان.
‫قهرمانان عده‌ای برگزیده هستن
‫که دولت بهشون مجوز استفاده از قدرت‌شون برای ‫خدمت به جامعه رو بخشیده.
‫اما این عصر نوعی دیگه از قهرمان هم داره.
‫برگزیده نشدن.
‫این قهرمانان غیرقانونی با ابتکار خودشون عمل می‌کنن.
‫عدالت‌شون چیه؟
‫اصلاً می‌شه قهرمان خطاب‌شون کرد؟
‫این داستانیه که قبل از ورود میدوریا ایزوکو به یو.ای اتفاق افتاده،
‫داستان پارتیزان‌هایی که می‌خوان قهرمان واقعی بشن.
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
Tenshi Hunter :مترجم
‫من... گشنه!
‫یه شرور رم کرده!
‫فرار کنین!
‫نام نام!
‫دندون خود زندگیه!
‫موتورم!
‫ای بابا!
‫دیگه مشکلی نیست!
‫می‌پرسین چرا؟
‫چون من اومدم!
‫ای شرور، بگیرش!
‫دترویت اسمش!
‫دندونم!
‫عالیه! آلمایت!
‫تو یه ضربه تموم شد!
‫برای همین قهرمان شماره یکه!
‫همه سالم و سرحالن؟
‫همینه که مهمه.
‫دندونم...
‫تو رو نگفتم!
‫تا دیداری دیگر!
‫آلمایت... حضوری دیدنش جدی خفنه!
‫ای تف!
‫به موقع به کلاس نمی‌رسم!
‫بـ ـ ببخشید!
‫عجب، ببین چه غلطی کردی.
‫تازه خریده بودمش. زودباش بگو ببخشید.
‫زانو بزن.
‫خـ ـ خیلی معذرت می‌خوام!
‫جدی انجامش داد!
‫غرور مرور سرت نمی‌شه؟
‫عجب ضیفه‌ای.
‫آخ!
‫حرومی.
‫گمشو بیا اینجا!
‫آشغال!
‫وایسا!
‫هایماواری کوییچی، یه دانشجوی معمولی که ‫کل وقتش رو صرف کار کردن می‌کنه.
‫کوسه‌ش «خزش و جهش»‌ـه.
‫بهش اجازه می‌ده یه‌طوری حرکت کنه انگار داره سُر می‌خوره.
‫شرط فعال‌سازیش اینه که حدأقل سه‌ بخش از ‫بدنش رو یه سطحی باشه.
‫ولی سرعتش...
‫مثل یه دوچرخه‌ست!
‫عه، یه کوسه‌ی نوع حرکتی؟
‫بدردبخور می‌زنه.
‫ولی زیاد سریع نیست.
‫یه‌طورایی هم چندشه... عین سوسکه!
‫ولمون کنین!
‫با قلبی پاپی
‫با ضربانی پاپی
‫اُمیدوارم احساساتم بهتون برسن
‫با پاپ، هیپ و پاپ!
‫همگی! ممنون که امروزم اومدین!
‫همیشه در جستجو هستم
‫به‌دنبال لبخند اون‌روزی
‫به‌همراه صدایی که راهنماییم می‌کنه
‫هیچوقت دست از باورداشتن برنمی‌دارم
‫که یه‌روزی پیدام می‌کنی
‫یه‌روزی بغلم می‌کنی
‫بدرخش
‫چشمک بزن
‫پی‌او‌پی! اس‌تی‌پی‌!
‫اُمیدوارم بهت برسه
‫بدرخش
‫چشمک بزن
‫زودباین، ۱ ۲ ۳، پرش پاپ‌استپی!
‫کنسرت یهویی پاپ‌استپ.
‫تا جایی که هستی پرواز می‌کنم
‫اُمیدوارم پلیس نفهمه.
‫پرواز می‌کنم
‫خوانندگیش زیاد مالی نیست،
‫و به‌خاطر آرایش غلیظش قیافه‌شم معلوم نیست.
‫ولی اون‌موقع مثل یه گوهر می‌درخشید،
‫چون داشت پرواز می‌کرد.
‫ایکاش یه کوسه‌ی پرشی داشتم.
‫تف، باید برم سرکار!
‫مردم چیزی که چشمشون بهش باشه رو تحسین می‌کنن.
‫و درعوض وقتی چیزی رو پست می‌شمرن،
‫دقیقاً برعکسش اتفاق میوفته.
‫زندگی.
‫اصلاً عادلانه نیست.
‫دیر کردی، از حقوق امروزت کمش می‌کنم.
‫بله.
‫آخرشم دیر رسیدم.
‫خوش اومدید.
‫تف، دفعه بعدی که دیدمش...
‫مرتیکه سوسکی.
‫اسم کوسه‌ی من اسپایک‌ـه.
‫اگه سوراخت کنه درد داره ها.
‫ترسیدی، نه؟!
‫بدردنخور بدبخت!
‫تف بهش.
‫چه مرگشون بود؟
‫پلیسا باید یه کاری کنن!
‫اه، تو مخه. می‌ره رو اعصابم!
‫تصمیممو گرفتم.
‫امشب، قراره اون‌کارو کنم.
‫لباس ویژه‌مو بپوشم،
‫و تا جا داره از کوسه‌م استفاده کنم!
‫اینطوری دلم خنک می‌شه!
‫قانون مهم نیست!
‫هرکاری بتونمو می‌کنم!
‫اوهو، همین الانشم یه هدف پیدا کردم!
‫اینو انداختین!
‫ایستگاه اتوبوس آخرشب اون‌وره!
‫۱۰ دیقه وقت دارین به آخرین قطار برسین!
‫ایول!
‫امشبم آقا مهربونه گیره!
‫عه! چقدر مهربون و خوب!
‫ممنون، آقا مهربونه.
‫خسته نباشی، آقا مهربونه.
‫سر راه آشغالای منم ببر!
‫وقتی یه‌عالمه کار خوب می‌کنی، حسش عالیه!
‫خستمه. تشنمم هست.
‫بفرما.
‫ممنون.
‫وایسا، تو کی‌ای؟!
‫پاپ‌استپ؟! اینجا چیکار می‌کنی؟
‫عادت داری تو شهر بچرخی آشغال جمع کنی، نه؟
‫اسمت هم، چیزه...
‫آقا سوسکه!
‫آقا مهربونه!
‫اون هودی خزت مثلاً کاسپلی آلمایته؟
‫آره.
‫اون الگوم برای اینه که نهایت کمکم به دنیا رو بکنم.
‫بعدشم خز نیست! خفنه!
‫نهایت، نه؟
‫همون حد خودته؟
‫آره درسته. مهمه آدم حدشو بدونه.
‫پس تو آقا حد شانسه‌ای.
‫آقا مهربونه!
‫حواست باشه تو آیدول‌بازیت زیاده‌روی نکنی پلیست بگیرتت.
‫عا، بابت نوشیدنی هم ممنون.
‫هوی! کی گفته بازیه؟! جدی‌ام!
‫آخ.
‫ها؟
‫چه غلطا؟
‫اینو ببین زیر کتش چی پوشیده.
‫عجب منحرفی!‍
‫اینو می‌شناسم.
‫یه دبیرستانی چندشه که خوشش میاد تو اینترنت باسنشو نشون بده.
‫با این‌همه آرایش مثلاً قراره قهرمان باشی؟
‫بیشتر شبیه یه شرور نیستی؟
‫بس کنین! کسی صورتمو تو عموم ندیده!
‫بـ ـ ببخشید.
‫پس ازش عکس می‌گیریم و تو نت پخش می‌کنیم!
‫نه!
‫حاجی عجب آدمی‌ای!
‫هوی! بـ ـ بس کنین.
‫ها؟ چیه؟ به تو ربطی داره؟
‫با اون هودی مسخره‌ت دکمتو بزن.
‫نه، چیزه... مسخره نیست.
‫د ـ درست می‌گی، به من چه.
‫ببخشید مزاحم شدم.
‫بس کنین!
‫مـ ـ مسخره نیست، منم آقا حد دونه نیستم.
‫من کسی‌ام که نمی‌تونه کسایی که تو دردسرن رو ول کنه: ‫آقا مهربونه!
‫کارم تو مبارزه خوب نیست.
‫ها؟ چی داری می‌گـ-
‫ولی می‌تونم غافل‌گیرشون کنم!
‫چیکار می‌کنی؟
‫الان که نگات می‌کنم، آشنایی.
‫چرا دخالت کردی.
‫سوسک چندشه می‌خواد قهرمان‌بازی در بیاره؟!
‫آخ!
‫خب تصمیممو گرفتم.
‫قرار نیست با کتک خوردنت تموم شه.
‫هم خودت و هم اون مغازه رو تیکه‌پاره می‌کنم.
‫همون حین هم این زنیکه منحرفه رو لخت می‌کنیم همه ببینن!
‫چـ ـ‌ چرا انقدر زیاده‌روی می‌کنین؟
‫چون رو اعصابمی. مشخص نیست؟!
‫بس کنین! زنگ می‌زنم پلیس!
‫نباید زنگ بزنی یه قهرمان بیاد؟
‫بگو «آلمایت، کمک!»
‫آره، بگو ببینیم!
‫آلمایت که بیکار نیست.
‫زودباش، چی شده؟
‫مهم نیست چقدر درخواست کمک کنیم،
‫قرار نیست از آسمون بیا-
‫چـ ـ چی بود؟!
‫یکی افتاد پایین؟!
‫شماها داشتین درمورد آلمایت زر می‌زدین؟
‫قرار نیست بیاد.
‫ولی...
‫من اینجام!
‫یکم فرودم داغون بود، اما مهم نیست.
‫وقتی عجله داری، یه‌مشت آشغال کوسن خوبی می‌شن.
‫با تمرین دادن گردنم،
‫می‌تونم خطر آسیبات گردنی رو کم‌تر کنم.
‫چه مرگته؟
‫پیر-
‫چه غلطی می‌کنی؟!
‫یهویی چیکار می‌کنی؟!
‫کی هستم و چیکار می‌کنم؟
‫جواب می‌دم.
‫بهم می‌گن ناکل‌داستر.
‫متخصص پاک‌سازی آشغالایی مثل شمام!
‫این یارو روانیه؟!
‫تغییر رنگ نداده.
‫پس این نیست.
‫بعدی...
‫اینم نه.
‫هوی بچه!
‫بـ ـ بخدا اینا رو نمی‌شناسم...
‫ظرفیتشو داری.
‫کمک‌دستم شو.
‫قهرمانت می‌کنم.
‫نه ممنون!
‫چیزه، به اینجور چیزا علاقه ندارم.
‫مـ ـ من رفتم.
‫دروغ می‌گی.
‫آلمایت رو تحسین می‌کنی، و به بقیه هم کمک می‌کنی.
‫با این‌حال می‌گی به قهرمان بودن علاقه نداری؟
‫آره، ولی با کوسه‌ی داغونم نمی‌تونم مجوز بگیرم.
‫و خب؟
‫«و خب»؟
‫کوسه‌ی قوی و مجوز؟
‫اون چیزا ربطی به عدالت حقیقی ندارن!
‫مقابل کاری که باید انجام بشه، عمل می‌کنی یا نه؟!
‫چیزی که روحیه‌ی قهرمانی باید جوابشو بده، فقط این سواله!
‫که یعنی، این یارو مجوز نداره؟!
‫تو و اون عدالت چرتت، پیری حرومی!
‫بس کن. گروگان‌گیری باعث نمی‌شه آروم‌تر بزنمت.
‫گروگان نیست!
‫با اسپایکم صورتشو به باد می‌دم!
‫وگرنه دلم خنک نمی‌شه!
‫نه!
‫ولم کن!
‫مقابل کاری که باید انجام بشه،
‫بس کن!
‫ عمل می‌کنی یا نه؟
‫چیزی که روحیه‌ی قهرمانی باید جوابشو بده، فقط این سواله!
‫بچه، کارت عالی بود!
‫آخرشم سه‌تاشون اشتباه از آب در اومدن.
‫ولی محض اطمینان هویت‌شونو بررسی می‌کنم.
‫بچه، بهت لذت قهرمان بودنو یاد می‌دم.
‫هیچی حسش بهتر از زدن اشرار نیست.
‫بـ ـ با تمام توانم رد می‌کنم.
‫چیزی که اون لحظه از ذهنم گذشت، «ممنون» و یا «نجاتم دادی» نبود.
‫بلکه، «این یارو بدتره.» بود.
‫و، راجع به همون یارو بدتره.
‫هایماواری کوییچی، ۱۹ ساله.
‫سال اولی تو دانشگاه هیتونامی.
‫هوی، کارت دانشجوییمه! کیف‌پولم!
‫کوییچی صدات می‌کنم.
‫یا آقا مهربونه رو ترجیح می‌دی؟
‫تروخدا سرخود سرک نکش!
‫می‌تونی استاد صدام کنی.
‫گفتم که، قرار نیست شاگردت شم.
‫و اینجا هم خونه‌ی منه، لطفاً‌ برو.
‫ای بابا، تو یخچالت فقط چای داری؟
‫عه، آبجو هم داری.
‫مال وقتیه که سنپای‌های دانشگاهم میان!
‫برای این چیزا زیادی بچه‌ای. توقیف می‌شن.
‫اصلاً گوش نمی‌ده که!
‫آخ...
‫اون حرومیا...
‫بخدا اون سوسکه و پیرمرد خشنه رو می‌کشم!
‫نه، باید ازش دور بمونیم.
‫ای بابا.
‫عجب کتکی خوردین.
‫ها؟ تو کدوم خری‌ای؟
‫یه داروی خوب براتون دارم.
‫دارم دنبال موادی می‌گردم که تو این شهر پخش شده.
‫مواد؟
‫آره. یه‌چیز جدید و خطریه.
‫اسمش تریگر‌ـه.
‫منطق کاربر رو تضعیف می‌کنه و کوسه‌شونو تقویت می‌کنه.
‫که یعنی، مردم عادی رو شرور می‌کنه.
‫عجب چیزیه!
‫با این‌وضع، اشرار تو کل شهر پیداشون می‌شه.
‫نمی‌تونم به حال خودشون بذارم‌شون!
‫ولی نباید همچین چیزاییو به پلیسا و قهرمانا بسپریم؟
‫نمی‌شه روشون حساب کرد.
‫اشراری که با تریگر به‌وجود اومدن یهویی ‫از بین مردم پیداشون می‌شه!
‫پلیس و قهرمانان حرفه‌ای همیشه یه قدم ازشون عقبن.
‫و اینجاست که ما وارد می‌شیم.
‫الان برگشتی گفتی «ما»؟
‫درسته!
‫منو تو جلوی هرکی که مشکوکه رو می‌گیریم، و زبونشونو بررسی می‌کنیم.
‫زبون؟
‫به‌عنوان عوارض جانبی، رنگ زبون مصرف‌کننده‌های تریگر عوض می‌شه.
‫رنگش تیره‌تر می‌شه.
‫عا. پس برای همین داشتی زبوناشونو می‌دیدی.
‫درسته!
‫هرکی که زبونش سیاهه رو درجا کتک می‌زنم،
‫اطلاعات ساقی رو ازشون بیرون می‌کشم،
‫و توزیع این موادو از ریشه نابود می‌کنم!
‫همینطوری می‌ری کتک‌شون می‌زنی؟
‫حرکت اولو خودت باید بزنی!
‫معتادا رو قبل اینکه تریگر مصرف کنن بزن!
‫شک دارم بهشون بگی «زبونتو بده ببینم.» قبول کنن.
‫هرکسی که مشکوکه هم کتک می‌خوره!
‫شوخی می‌کنی، نه؟
‫یا همچین فکری می‌کردم، ولی شوخی نبود!
‫چرا انقدر سروصدا می‌کنین؟
‫عه، پاپ‌استپ!
‫خب، چیزه، راستش...
‫پس دارین دنبال معتادا و ساقیا می‌گردین.
‫بابت دیروز دستتون درد نکنه واقعاً.
‫ولی یادم نرفته سعی کردی ولم کنی.
‫هرطور میلت می‌کشه.
‫و خب،‌ آقا مهربونه.
‫همون «کوییچی» صدام کن.
‫اسم واقعیته؟
‫خب پس کوییچی. چرا داری کمکش می‌کنی؟
‫چرا مکث کردی؟
‫خب، چیزه، اگه حواسم بهش نباشه،
‫راه می‌ره هرکی ببینه رو کتک می‌زنه.
‫حواسم هست اول مشکوکا رو کتک بزنم.
‫برای مثال همه‌ی اون جوونای سربه‌هوا.
‫زیادی اتفاقی داری پیش می‌ری.
‫چرا یکم بیشتر از مغزتون کار نمی‌کشین؟
‫مطمئنم یکی از اشراری که تو شهر پیداشون شده عکس گرفته،
‫«اشراری که تاحالا ندیدم،»
‫یا «اشرار یهویی.» چیزیه که باید اول ‫ دنبالش بگردین و مکانشو محدود کنین
‫بعدش می‌تونین برین پرس‌جو کنین.
‫عه، چه باهوش.
‫هوی!
‫تو!
‫دوباره شروع کرد!
‫زبونتو بنداز بیرون!
‫الو!
‫هرطور نگاه کنی یه کارمند معمولیه!
‫زبونتو بده ببینم!
‫عه، ببخشید!
‫فیگور برای کودکان؟
‫یه مرد گنده با یه مشت عروسک می‌چرخه؟
‫مشکوکه.
‫آدمای زیادی به اینجور چیزا علاقه دارن!
‫چیزه، من تو شرکت اسباب‌بازی کار می‌کنم.
‫دیدی؟ یه آدم شاغل درست‌حسابیه.
‫و اون چیزیه که می‌خوام بررسی کنم.
‫اول، باید مطیعش کنم.
‫اعمال خشونت‌آمیز تو روز روشن.
‫اصلاً منطقی نیست.
‫از اون شرور یهوییایی که جدیداً مود شدن؟
‫تو...
‫قهرمان پاکساز: ایریزرهد!
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
‫سلام، هایماواری کوییچی هستم.
‫با اینکه مجوز ندارم، کار قهرمانیمو شروع کردم.
‫اسم قهرمانیم هم «خزنده‌»ست!
‫و درگیر یه حادثه‌ی گنده شدم!
‫قسمت بعدی، «پرواز کردن»!
‫منم می‌خوام پرواز کنم!
‫(ویــجــیــلــنــتـــی) «پارتیزان» ‫عضوی از یک کمیته داوطلبانه که برای سرکوب و مجازات فوری جرایم، ‫به‌ویژه در مواردی که روندهای قانونی ناکارآمد تلقی می‌شوند، تشکیل شده است؛ ‫و به‌طور کلی، فردی که به صورت خودخوانده مسئول اجرای عدالت می‌شود.
قسمت 1 من اومدم
‫کوسه: «خزش و جهش»
آیدول مستقل (خودخوانده) پاپ‌استپ
پاک‌ساز مُشتی ناکل‌داستر
‫شماره دانشجویی: ‫شماره ثبت‌نام: ‫گروه جامعه‌شناسی ‫تاریخ تولد: ۲۲ فوریه XXXX ‫تاریخ ثبت‌نام: XX XXXX ‫نام کامل: هایماواری کوییچی ‫رئیس دانشگاه هیتونامی