‫[ ریو دو ژانیرو - سال ۱۹۷۰ ]
‫[ در دوران دیکتاتوری نظامی ]
..:: ارائه شده توسط وب سايت زرفيلم ::.. ‏.:: www.ZarFilm.com ::.
‫بزن، مارسلو! بزن
‫سر خوبی بزن
‫عالی زدی، اِلینانا!
‫برو، برو، برو!
‫بنداز برای من!
‫عالیه!
‫آفرین!
‫این کوچولو مال کیه؟
‫از زمین بندازیدش بیرون!
‫یه هفته‌ای میشه که اینجاست
‫بندازیدش بیرون!
‫سگ توئه؟
‫نه
‫مارسلو!
‫بگیرش. داره بازی رو خراب می‌کنه
‫- چقدر بانمکه! ‫- خیلی نازه!
‫می‌تونیم نگهش داریم برای خودمون
‫آره. درسته
‫اون مرد بانمک کیه که...
‫مارسلو!
‫سگ جدیدمون رو ببین!
‫مامان نمی‌ذاره اون ‫بی‌ریخت رو نگه داری
‫- مامان کجاست؟ ‫- نمی‌دونم
‫میشه یه‌کم دیگه بهم بدی؟
‫اگه برنزه بشیم و بریم برای ‫رقص باله، دلال می‌کشتمون
‫این کرم و پنکیک‌ها برای همینن دیگه
‫بیاید بریم، یالا!
‫مراقب ماشین‌های ‫توی خیابون باش، مارسلو
‫بجنبید، بزنید بریم!
‫ببخشید!
‫پاهاتون رو تمیز کنید! ‫تازه خونه رو تمیز کردم
‫می‌تونم بگیرمش بغل؟
‫- اون دیگه چیه؟ ‫- سگ جدیدمونه
‫کثیفه! مارسلو. ‫مامانت خبر داره؟
‫بابا اینجاست؟
‫با آقای بوکا توی دفتره. ‫مزاحمش نشو، مارسلو
‫- کارم ضروریه ‫- صبر کن... من رو سرزنش می‌کنن، مارسلو!
‫خیلی بانمکه!
‫خیلی عجیبه که یه پروژه ‫به این بزرگی رو قبول کردیم
‫اگه آسون بود ‫که قبولش نمی‌کردم، نه؟
‫- من قبولش می‌کردم ‫- می‌دونم که قبول می‌کردی!
‫معلومه که قبولش می‌کردم
‫- بابا؟ ‫- بیا داخل
‫نه، نه، نه. نباید توی خونه‌مون ‫سگ داشته باشیم
‫- نه، به هیچ عنوان ‫- میشه لطفاً نگهش داریم؟
‫- مامانت چی گفت؟ ‫- گفت از تو بپرسم
‫چه ربطی به من داره؟
‫اوه، بِیبی
‫- تو ببرش برای خودت ‫- من؟ امکان نداره
‫من باید یه تونل بسازم. ‫و دلال هم پرتم می‌کنه بیرون!
‫فکر کنم این ناقلا...
‫شبیه کسیه که اسمش...
‫پیمپائو
‫بده ببینمش
‫می‌دونم باید چیکار کنم
‫صبر کنید، بچه‌ها
‫چی شده؟
‫خاموشش کن، رِینا
‫- به صف بشید ‫- توی یه صف
‫بچرخ به سمت دیوار!
‫من که کارت شناسایی دادم! ‫دیگه چی می‌خواید؟
‫خفه شو!
‫برو کنار ماشین زرد رنگ. ‫اونجا، برو اونجا پارک کن!
‫تو، اینجا بزن کنار! همین‌جا
‫به سمت دیوار، لعنتی! ‫دست‌ها روی دیوار!
‫ماشین رو خاموش کن
‫دوربین رو بذار کنار، لعنتی
‫زود باش!
‫از ماشین پیاده شید
‫- برید کنار دیوار ‫- دست‌هات رو بذار روی کاپوت
‫- برو کنار دیوار، هیپی ‫- رو به دیوار
‫رو به دیوار
‫یالا!
‫گاله رو ببند، بچه‌جون
‫برگرد
‫[ قاتل و تروریستِ تحت تعقیب ]
‫کارت شناسایی؟
‫- هلش نده! ‫- گفتم کارت شناسایی!
‫توی ماشینن. ‫میشه برم بیارمشون؟
‫برو! حرکت کن!
‫موهات رو از روی صورتت بزن کنار
‫موهات رو از روی صورتت بزن کنار!
‫دوتا، آره. ‫بابیو، قرمز یا نقره‌ای؟
‫قرمز بهتره
‫وروکا کِی از سینما میاد؟
‫آروم باش، زود برمی‌گرده. ‫حتماً پیمپائو داره بقیه رو می‌رسونه
‫آدم‌ربایی در ریو دو ژانیرو
‫اِلیانا، صداش رو زیاد کن
‫خودروی «گیووانی بوچر» در مسیر ‫رفتن به سفارت‌خانه متوقف شد
‫قبل از ساعت ۹ صبح امروز
‫آدم‌ربایان سفیر سوئیسی را گرفتند
‫و محافظش را زخمی کردند،
‫تیر به سر محافظ اصابت کرده ‫و شرایط وخیمی در بیمارستان دارد
‫در عملیاتی خشونت‌آمیز و سریع،
‫هشت مرد و یک زن ‫با استفاده از یک ویلیس آیرو
‫در لارانجِیرا سد راه ‫ماشین سفیر شدند...
‫مگه آزادش نکردن که بره؟
‫نه، اون سفیر آلمان بود
‫- این یکی سوئیسیه ‫- شاهدین این ماجرا گفتند...
‫پس از شنیدن صدای تفنگ،
‫یک ماشین فولکس‌واگنِ ‫دو در را دیده‌اند
‫که با سرعت به سمت فلامینگو می‌رفته
‫جزوه‌ای در صحنه ‫به جا گذاشته شده بود
‫که توسط آدم‌ربایان امضا شده،
‫و خود را «اتحاد آزادی‌بخش ملی» ‫معرفی کرده‌اند
‫خیلی بانمکه
‫اما کی می‌خواد مراقبش باشه؟ ‫بیا کمکم!
‫- چی شده؟ ‫- هنوزم دارم می‌لرزم. خیلی بگایی بود
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫حرف بد نزن، وروکا. ‫تا الان کجا بودی؟
‫داشتیم هلنا رو می‌بردیم خونه، ‫ارتش جاده رو بسته بود
‫خیلی خشن بودن، ‫همه رو می‌گشتن
‫خیلی بد بود
‫- یه سفیر دیگه رو دزدیدن ‫- یکی دیگه رو؟
‫- آره. اخبار الان داشت می‌گفت ‫- وای، یا خدا
‫شانس آوردیم کارت «ک.و.ب» ‫بابای پیمپائو همراهمون بود
‫کارت «ک.و.ب» چیه؟
‫خوبه که یکی از اعضای ‫خانواده وکیل باشه
‫- کاش من اونقدر شانس داشتم ‫- یعنی «کانون وکلای برزیل»
‫- چیزی می‌خوری؟ ‫- گرسنم نیست، زیزه، ممنون
‫خانم یونیس، این دختر ‫اصلاً چیزی نمی‌خوره
‫حالت رو می‌گیرم
‫برو با بابات حرف بزن، ‫خیلی نگران بود
‫بدش به من
‫این قضیه‌ی سفیر خیلی داغونه
‫وروکا، وروکا!
‫ببین، بابا اسمش رو گذاشته پیمپائو
‫- به پیمپائو نگی ‫- رفت؟
‫گفت اجازه میده سوار ‫ماشین داجش بشم
‫- یه روز دیگه ‫- هی، بچه‌جون!
‫حق نداری سوار ‫ماشین اون عیاش بشی
‫خنده‌داره. فکر می‌کردم عیاش ‫به کسی میگن که ویسکی می‌خوره
‫و همیشه سیگار می‌کشه...
‫نه، عزیزم. من کسی‌ام ‫که پول میدم بری نمایش ببینی
‫رفتید چی رو «ندیدید»؟
‫فیلم «آگراندیسمان». ‫صدابرداری خیلی بد بود
‫وقتی اینطور غیبت می‌زنه ‫مامانت خیلی نگران میشه
‫- چی، می‌خوای توی خونه حبسم کنی؟ ‫- بهمون خبر بده
‫مگه تقصیر منه که ارتش ‫همه رو اذیت می‌کنه...
‫کی قهوه می‌خواد؟
‫بابا، گفتن چندتا زندانی ‫باید آزاد بشه؟
‫- نمی‌دونم ‫- همه برن بخوابن
‫- نه، می‌خوام اخبار رو تا آخر ببینم ‫- نه، وقت خوابه
‫مارسلو، تلاش خوبی بود، ‫ولی سگ باید توی گاراژ بخوابه
‫زنگ بزنم به دلوا ببینم ‫هلنا به سلامت رسیده یا نه
‫انگار اوضاع بدی بوده
‫دلوا هنوزم اصرار داره ‫باهاشون به لندن بریم
‫اما بعدش پیشنهاد داد ‫که فقط وروکا رو ببرن
‫فکر خوبیه
‫- واقعاً؟ ‫- آره
‫سال بعدی میره دانشگاه. ‫خودت می‌دونی چطوره
‫چطوره؟
‫با توجه به شخصیتی که داره، ‫درگیر گروه‌های دانشجویی سیاسی میشه
‫به نظرم بهتره یه‌کم صبر کنیم. ‫بذاریم اول خودشون مستقر بشن
‫بعدش یه کاری می‌کنیم. ‫عجله‌ای نیست
‫پس چرا یهویی گاسپا ‫و دلوا دارن میرن؟
‫گاسپا خیلی بدگمانه. ‫فکر می‌کنه تحت نظره
‫بذار همراه اونا بفرستیمش
‫حداقل تا وقتی این دوره رو رد کنه
‫زود ردش می‌کنه
‫اون موقعی که رژیم غذایی ‫ماکروبیوتیک می‌گرفت رو یادته؟
‫فقط دو هفته طول کشید
‫آره، اما هیچکس به‌خاطر ‫رژیم گرفتن دستگیر نمیشه، روبنس
‫راست میگی
‫با گاسپا حرف می‌زنم
‫- واقعاً؟ ‫- آره، چیزی نمیشه
‫سلام؟
‫- سلام. روبنس، می‌تونی حرف بزنی؟ ‫- آره
‫- درمورد محموله‌ست ‫- یه لحظه
‫از طرف کاره. میرم توی دفترم ‫حرف بزنم. تلفن رو قطع می‌کنی؟
‫اوهوم
‫بگو
‫دلفیم موریرا، ۸۰
‫- همون خونه‌ی گوشه‌ی خیابون؟ ‫- دقیقاً
‫همیشه اونجایی؟
‫نه، می‌تونی بیاریش به دفترم
‫نزدیک سینلاندیا؟
‫دقیقاً. مرکز شهر. ‫آدرس رو داری، درسته؟
‫بله. این بار بسته‌ها زیادن
‫- فردا حرف می‌زنیم ‫- باشه
‫خیلی‌خب
‫آها. خداحافظ
‫سنجاب کوچولو ‫این وقت شب چرا بیداره؟
‫- بوی سیگارت رو حس کردم ‫- بویاییت از سگ هم بهتره
‫این چه فایده‌ای داره؟
‫این برای ریاضیاته، ‫باهاش دماغ دروغگو رو اندازه می‌گیرن
‫با کی حرف می‌زدی؟
‫بابا یه ماموریت سری داره
‫می‌دونی یعنی چی؟
‫به این نتیجه رسیدیم که تو ‫نمی‌تونی توی فوتبال شکستم بدی
‫هیچ شانسی نداری
‫- می‌تونم بهش ثابت کنم که اشتباه می‌کنی؟ ‫- الان می‌خوای ثابت کنی؟
‫خب...
‫قول میدی اگه ببازی ‫با گریه همه رو بیدار نکنی؟
‫لطفاً
‫- بعد از شما، وراج ‫- تو برو!
‫- بی‌صدا گریه کن ‫- اول نق‌نقوها میرن
‫خواهرت رو بیدار نکنی!
‫- یک یک ‫- امکان نداره!
‫در مقابل چشم‌های یک ملت!
‫چه غلطی می‌کنی، مارسلو! ‫مثلاً می‌خوایم بخوابیم!
‫- چه کامبک بی‌نظیری! ‫- چه عالی توپ رو گرفتم!
‫خوب بشورش، مارسلو. ‫گربه‌شورش نکنید، بچه‌ها
‫بعد از این بوی خوبی میده
‫بسابید، بسابید
‫حتماً تختت خیلی کثیف شده
‫چون سگ روش خوابیده
‫پس پیش خودت می‌خوابیده...
‫با یه پسر انگلیسی آشنا میشی،
‫جان لنون بعدی! ‫دیگه برنمی‌گردی
‫بچه‌ها، برمی‌گردم! ‫می‌خوام برم جامعه‌شناسی بخونم
‫اما مجبوری نیستی ‫همین‌الان تصمیم بگیری
‫برو سفر و لذتش رو ببر، ‫وقتی برگشتی تصمیم می‌گیری
‫همین الان تصمیم رو گرفتم، مامان
‫بستنی کشمشی ‫برای مدیترانه‌ایِ خودم
‫مامان رو چی صدا زدی؟
‫مدیترانه‌ای، پسرم
‫ترکیبی از ایتالیایی، اسپانیایی، ‫یونانی و ترکیه‌ای
‫زیباترین خانم روی کره‌ی زمین
‫من رو میگه
‫وروکا، وروکا. یه دوست‌پسر ‫انگلیسی برام پیدا کن
‫- نالو، فعلاً برات زوده ‫- نیست
‫وروکا، دلت برام تنگ میشه؟
‫معلومه که تنگ میشه، عشقم!
‫- من چی؟ ‫- نه!
‫نخند!
‫بیچاره
‫وروکا
‫دلم برای تو هم تنگ میشه
‫- این برای تو ‫- ممنون، دلوا!
‫وروکا قول داده اذیت‌تون نکنه
‫اصلاً اذیت نمی‌کنه
‫می‌تونید من رو به جاش ببرید
‫اگه همه‌تون می‌اومدید ‫خیلی خوشحال می‌شدم
‫وقتی بازسازی خونه‌مون ‫تموم بشه، خودمون هم می‌ریم
‫آره، درسته، یونیس!
‫وقتی برید زیر اون خونه، ‫دیگه هیچوقت ریو رو ترک نمی‌کنید
‫- این برای بابیوئه؟ ‫- آره، برای اونه
‫و این یکی رو برای تو کنار گذاشتم
‫وای
‫اینجا داره خیلی ‫خطرناک میشه، روبنس
‫هیچ پناه و امنیتی نداریم. ‫شما هم باید همراهمون بیاید
‫اول وروکا رو می‌فرستم ‫تا مطمئن بشم کلاهبرداری نیست
‫از کجا معلوم؟
‫پیشنهاد پناه دادن به ‫یه خانواده اونم توی لندن؟
‫- چی میگی؟ شما همه خانواده‌ی منید ‫- کاخ باکینگهام رو خریدی؟
‫زود برمی‌گردید
‫دوباره کتاب‌فروشی ‫و انتشارات رو باز می‌کنی...
‫خیلی طول نمی‌کشه
‫خودت می‌بینی
‫حرومزاده
‫- دوستت دارم، رفیق ‫- دوستت دارم
‫[ چینی - ژان لوک گدار ]
‫[ روانی - آلفرد هیچکاک ]
‫- همه‌شون رو می‌بری؟ ‫- نه
‫فقط این یکی رو می‌برم
‫- بگیرش ‫- جدی؟
‫فقط نذار اِلیانا بهشون دست بزنه
‫ورا
‫وای!
‫همه‌شون رو خرج ‫آهنگ خریدن نکنی
‫اونجا برو یه جفت چکمه بخر. ‫توی سرما نیازت میشه
‫ممنون
‫مامان، هنوز اون پالتوی ‫قهوه‌ای رو داری؟
‫- کدوم؟ ‫- همون که آستر خز داره
‫- این رو میگی ‫- آره، همین
‫- اما خیلی قدیمیه ‫- ولی کهنه نشده
‫وقتی برای ماه‌عسل رفتیم باریلوچه ‫بابات این رو بهم هدیه داد
‫می‌تونم قرض بگیرمش؟
‫بهتره خوب رفتار کنی
‫دلوا به اندازه‌ی کافی ‫مشغله داره، دردسر درست نکن
‫از پس خودم برمیام، مامان
‫خیلی‌خب، مراقب پالتوی منم باش
‫- باید بهم پسش بدی ‫- قول میدم
‫فرار نکن. برات سوفله درست کردم
‫چشم، بانو
‫نالو!
‫یالا! پاس بده!
‫گل!
‫یک بر صفر
‫دیدی چیکار کرد؟
‫بازیش از باباش هم بهتره. ‫که البته سخت هم نیست
‫کسی به این خونه علاقه داره؟
‫خودت داری، نه؟
‫من توی این محله دنبال ‫چنین خونه‌ای می‌گردم
‫روبنس هنوز کار خونه‌ی‌ ‫جدید رو شروع نکرده
‫اما می‌تونم به یه مشاور ‫املاکی خوب معرفیت کنم
‫لطفاً. جایی که هستیم دیگه جوابگوی ‫دانش‌آموزهای جدید نیست
‫نمی‌دونم دلال چطور ‫یه مدرسه رو تنهایی مدیریت می‌کنه
‫من ۵ تا بچه ندارم، درسته؟
‫- ‏۶ تا داره اگه... ‫- روبنس رو حساب کنیم
‫چه بوی خوبی میاد
‫- چطور نمی‌ذاری به ته تابه بچسبه؟ ‫- بهت که گفتم!
‫یه چاقو می‌کشی دورش،
‫می‌ذاریش توی فری که ‫داغ شده و بازش نمی‌کنی
‫- باورم نمیشه ‫- فقط همین!
‫ببینید دخترها چقدر ‫خوشگل می‌رقصن
‫خوشحالم که فرانسوی نمی‌فهمن
‫داشتم به کریس نشونش می‌دادم
‫- خواهرت رو ندیدی؟ ‫- توی اتاقش نیست؟
‫نه
‫- بهش دست نزن ‫- خودش داره می‌افته
‫خب بذار خودش بیُفته. ‫کسی بالا نیست؟
‫نه
‫برازیلیا یه بمب ساعتیه
‫ارتش خیلی ضربه‌ی بدی می‌زنه
‫‏۱۷ زندانی در ازای یه سفیر، ‫دارن با آتیش بازی می‌کنن
‫- اوضاع روزنامه چطوره؟ ‫- خیلی بده
‫هر روز بدتر میشه
‫هیچوقت خواهان آزادی ‫این همه زندانی نشده بودن
‫اگه ارتش قبول نکنه، ‫سفیر رو می‌کشن؟
‫نه، عزیزم
‫الان سفیر احتمالاً...
‫بِیبی، حالش چطوره؟
‫- آرومه، نشونش بده ‫- یه سیگار بزرگ توی دهن سفیره
‫اصلاً انگار توی ژنوه!
‫سوفله داره آماده میشه. ‫کی گرسنه‌ست؟
‫سوفله با پنیر سوئیسی
‫با بیکینی خیس نشستی ‫روی مبل، اِلیانا؟ برو عوض کن
‫- خیلی گرمه ‫- نه
‫من بهش گفتم
‫- وروکا غیبش زده ‫- اشکال نداره
‫- وقت بود دستم بشکنه ‫- چطور؟
‫- افتادم روی دستم... ‫- داستان‌هات طولانی و گیج‌کننده‌ان
‫داستان جدید طولانی ‫و گیج‌کننده‌ت رو برامون بگو!
‫باید دعا بخونیم!
‫بابیو آروم‌تره. اما این یکی...
‫حس می‌کنم...
‫- این اولیته؟ ‫- دومین بشقابه!
‫این سومیه!
‫هر بار مجبورم وانمود کنم ‫سوفله دوست دارم
‫بابا، مگه این مهمونی من نیست؟ ‫من باید آهنگ رو انتخاب کنم!
‫این خانم صلح و عشق ‫درمورد چی حرف می‌زنه؟
‫از آهنگ‌های خارجی خسته میشی
‫می‌تونم خانم رو قرض بگیرم؟
‫- چرا از اون می‌پرسی؟ ‫- الان از خود خانم می‌پرسم
‫عمراً
‫باورت میشه وروکای ما داره میره؟
‫به زودی منو تو تنها می‌شیم
‫دندونم افتاد!
‫- بابیو! بابیو! ‫- نشون بده
‫بابیو! بابیو!
‫بابا، اگه یکی پیداش کنه چی؟
‫امکان نداره، عزیزم. ‫ببین ساحل چقدر بزرگه
‫- اگه خودمون پیداش نکنیم چی؟ ‫- پیداش می‌کنیم
‫از خونه تا اینجا قدم‌هام رو شمردم
‫بیاید یه عکس بگیریم! ‫بابیو! بابیو!
‫بیاید عکس بگیریم
‫روبنس، بیا!
‫جمع بشید
‫یالا! جمع بشید!
‫یونیس، نه، نه. ‫بذار من بگیرم
‫تو باید توی عکس باشی
‫- واقعاً؟ ‫- آره
‫توجه کنید
‫آماده‌اید، بچه‌ها؟
‫همه لبخند بزنید، باشه؟
‫آماده
‫توجه کنید. ‫«خلاص شدن از دست دیکتاتور»
‫یه، دو، سه، و...
‫وروکا!
‫سفیر سوئیسی، گیووانی بوچر،
‫امروز در ازای آزادی ‫‏۷۰ زندانی سیاسی، آزاد شد
‫زندانی‌هایی که به شیلی ‫منتقل شده بودند
‫من جواب میدم، زیزه
‫سلام؟
‫آقای پایوا هستن؟
‫خونه نیست
‫شما؟
‫سلام؟
‫روبنس، این رو برای تو آوردن
‫باشه، ژرالدو، ممنون
‫[ برای روبنس پرایوا از طرف ورا لنون ]
‫«بچه‌ها، این یه نامه‌ی معمولی نیست
‫یه تجربه‌ی حسیه، ‫مثل کنسرت «موتنتس»
‫این کوچه‌ی ماست
‫خیلی خنده‌داره، ‫درست مثل «آگراندیسمان»
‫همه‌ی خونه‌ها شبیه هم هستن»
‫من اونجا گم میشم
‫برای من که کسل‌کننده‌ست
‫«درها با هم فرق دارن
‫کریسمسِ بدون ساحل عجیبه
‫اما برف هم باحاله
‫حتی اولین آدم برفی‌مون رو ‫هم درست کردیم»
‫- ببینید، دلواست! ‫- «شبیه یه نفر نیست؟»
‫یه بابای جدید و پیشرفته
‫[ اَبی رُود ]
‫«و این کوچه چطوره؟»
‫چقدر هیجان‌انگیر!
‫«نالو. من و جان لنون ‫توی یه مکان قدم برداشتیم!»
‫باورم نمیشه!
‫«گروه بیتلز اینجا آهنگ ضبط کردن!»
‫مراقب اتوبوس باشید!
‫- دوست‌پسر انگلیسی منو ببیند ‫- تو که حتی انگلیسی هم بلد نیستی!
‫«این آهنگ‌فروشی رو ببینید. ‫می‌تونم توش زندگی کنم، به خدا
‫تا وقتی که تعطیل کردن، اونجا موندیم
‫فقط یه دونه خریدم، مامان، باشه؟
‫و حتی برای خودم هم نیست. ‫برای پیمپائو خریدمش»
‫- جایزه‌ی تشویقی! ‫- عاشقش میشه»
‫نامه‌ی اولم اینطور تموم میشه
‫برای همه‌تون آرزوی سلامتی دارم
‫دلم براتون تنگ شده. بوس بوس
‫ورا لنون»
‫از اول ببینیمش
‫دوباره؟ صبر کنید، ‫از اول می‌ذارمش
‫داره برمی‌گرده
‫صبر کنید. تموم شد
‫- میشه این‌بار من بخونم، بابا؟ ‫- حتماً
‫- آماده‌اید؟ ‫- بذار لامپ‌ها رو خاموش کنم
‫می‌تونم شروع کنم؟
‫«این خونه‌ی ماست
‫خیلی خنده‌داره، ‫همه‌ی خونه‌ها شبیه هم هستن
‫درست مثل «آگراندیسمان»
‫درها با هم فرق دارن...»
‫- منتظر کسی هستی؟ ‫- یه لحظه
‫از سر راه برو کنار!
‫«کریسمسِ بدون ساحل عجیبه
‫اما برف هم باحاله
‫حتی اولین آدم برفی‌مون رو ‫هم درست کردیم
‫شببیه یه نفر نیست؟
‫و این کوچه چطوره؟»
‫باید عکس‌ها رو دسته‌بندی کنم، ‫وگرنه گیج میشم
‫عزیزم، نمی‌تونیم توی ‫اتاق بچه‌ها کولر بذاریم؟
‫نیاز نیست. خونه خنک میشه
‫دیوار منفذدار داریم، ‫یه ایوان بزرگ
‫- می‌تونی جواب بدی؟ ‫- نوبت منه
‫- سلام؟ ‫- آقای پایوا؟
‫باید یه بسته‌ای تحویل بدم
‫باشه
‫- دلفیم موریرا؟ ‫- تقاطع خیابون آلمیرانت گیمارائِش
‫بعدازظهر اینجایم
‫- میام همون‌جا ‫- ممنون
‫«پکس» الان فیلم خوبی داره؟
‫نه، شام خونه‌ی دلال دعوتیم. ‫بِیبی بهت نگفت؟
‫بعدش می‌ریم
‫- آماده‌ای حرکتم رو ببینی؟ ‫- من همیشه آماده‌ام
‫- کجا میری؟ ‫- نگاهی به ناهار بندازم
‫آقای پایوا، چندتا مرد اومدن...
‫قضیه چیه؟
‫نماینده‌ی کنگره روبنس پایوا؟
‫اشتباهی شده. من چندین سال پیش ‫از کنگره خارج شدم
‫اشتباهی نشده. ‫باید همراهمون بیاید
‫- کجا؟ ‫- باید بیاید شهادت بدید
‫روال عادیه
‫- شهادت برای چی، روبنس؟ ‫- چیزی نیست
‫- باید لباس عوض کنم ‫- البته
‫همراه آقای پایوا برید
‫کَس دیگه‌ای خونه نیست؟
‫نه. فقط بچه‌هام اینجان
‫طبقه‌ی بالان. ‫نیازی به اسلحه نیست
‫- سلام، مامان ‫- سلام، عزیزم
‫بابا کجاست؟
‫طبقه‌ی بالاست
‫- باشه ‫- من برم یه لیوان آب بخورم
‫برات میارم، کریستینا
‫صبح بخیر
‫- بابا؟ ‫- سلام
‫- بابا ‫- اینجام
‫می‌تونم این رو قرض بگیرم؟
‫می‌تونم بگم نه، نالو؟ ببرش
‫و بوس من کو؟
‫درسته
‫کجا می‌خوای بری ‫که اینطور تیپ زدی، ها؟
‫می‌خوام برم دفتر
‫اما وسط تعطیلاتیم
‫می‌خوام به این آقایون کمک کنم
‫زود برمی‌گردم
‫باشه
‫[ کائتانو ولوزو ]
‫نظرم عوض شد
‫شب پیش کریس بخواب. ‫فردا با هم می‌رید برای رقص باله
‫- ممنون! ‫- کریستینا، به سباستیائو بگو بعداً بیاد اینجا
‫حتماً
‫- میشه منم بیام؟ ‫- شوهرتون به زودی میاد خونه
‫برای سوفله برمی‌گردم
‫کجا باید شهادت بده؟
‫اطلاعی ندارم
‫شما می‌خواید چیکار کنید؟
‫ما کنار شما می‌مونیم، خانم
‫- سلام ‫- سلام، عزیزم
‫- خوب خوابیدی؟ ‫- این آدم‌ها کی‌ان؟
‫از مرکز کنترل اومدن. گرسنته؟
‫بشین اینجا. برات صبحونه میارم
‫شیر کاکائو می‌خوای؟
‫بابا رفته ساحل؟
‫رفت بیرون یه کاری داشت. ‫زود برمی‌گرده
‫خدایا. چه خبره؟
‫دیگه کجا تلفن هست؟
‫یکی توی دفتره ‫و یکی هم طبقه‌ی بالاست
‫اگه با شوهرتون کار داشتن، ‫بگید رفته خارج از شهر
‫بردارم؟
‫سلام؟
‫سلام، دلال
‫آره، اما امروز نمی‌تونیم بیایم. ‫لحظه‌ی آخری یه سفر برای روبنس پیش اومد
‫نه، موضوع جدی‌ای نیست
‫یه موضوع خانوادگیه، ‫فردا برمی‌گرده
‫باشه، حتماً
‫به بِیبی سلام برسون
‫خودمون رو هنوز معرفی نکردیم
‫من یونیس هستم
‫اِشنایدر هستم
‫برای ناهار می‌مونید؟
‫نیاز نیست توی زحمت بیُفتید
‫لطفاً، اصرار می‌کنم
‫تعداد ماشین دزدها ‫توی شهر زیاد شده
‫یه ماشین که درش بازه ‫یه جور دعوت به جرمه
‫بابیو، بخور
‫دقیقاً کار شما چیه، آقای اِشنایدر؟
‫من یه پیراروان‌شناسم
‫پیراروان‌شناس؟
‫مامان، چرا در خونه رو بستی؟
‫اِلیانا، برو یه دوش بگیر
‫بعد از بازی می‌گیرم. ‫اومدم توپ رو ببرم
‫الان نه، عزیزم
‫این چه کاریه؟
‫تا وقتی پدرتون برنگرده، ‫کسی نباید از خونه خارج بشه
‫- بابا کجاست؟ ‫- بریم توی اتاقت
‫- اما منتظرم هستن! ‫- بعداً می‌تونی بری بازی کنی
‫اما توپ با منه!
‫نه، اِلیانا!
‫این آدم‌ها دیگه کی‌ان؟ ‫چرا نمی‌ذارن برم؟
‫بابات رو بردن
‫- کجا؟ ‫- نمی‌دونم، عزیزم
‫گفتن باید به چندتا سوال جواب بده
‫پلیسن؟
‫فکر کنم از طرف ارتش اومدن
‫آروم باش، عزیزم
‫بیا اینجا
‫نمی‌دونی حالش خوبه یا نه؟
‫چیزی نمیشه
‫فقط به کوچولوها نگو
‫بابیو، میشه بیای توی ‫آشپزخونه کمک بدی؟
‫آره
‫برو، برو، برو
‫کافیه، مارسلو!
‫یه لحظه
‫نه، خواهرت روی تخته. ‫همین‌الان برو
‫- فردا تمومش می‌کنیم ‫- آقایون فردا دیگه اینجا نیستن
‫تو برنده شدی
‫کار دیگه‌ای می‌تونم براتون بکنم؟
‫توی یخچال غذا هست. ‫اگه خواستید، بخورید
‫یه کاریش می‌کنم. ممنون
‫میشه زنگ بزنید و ببینید ‫روبنس کِی برمی‌گرده؟
‫دیروقته. نگرانم
‫ممکن نیست
‫متاسفانه
‫بریم بخوابیم
‫- اونا مسلحن ‫- می‌دونم، عزیزم
‫- می‌تونم پیشت بخوابم؟ ‫- لطفاً پیش کوچولوها بخواب
‫فقط شیف عوض شد
‫می‌تونید برید بخوابید
‫خسته نیستم
‫اِلیانا؟
‫عزیزم
‫بابا برگشته؟
‫نه، عزیزم
‫می‌خوان از ما هم ‫چندتا سوال بپرسن
‫- از منم؟ ‫- آره، عزیزم
‫این رو بپوش. اما نگران نباش، ‫زود برمی‌گردیم
‫لطفاً مراقب بچه‌ها باش
‫لطفاً این‌ها رو بکشید روی سرتون
‫دخترم کجاست؟
‫اِلیانا بیرونه. شرمنده بابت ‫اون کلاه‌ها، خانم یونیس
‫سیگار می‌خواید؟
‫شوهرم کجاست؟
‫[ موضوع محرمانه - ماریا ‫ل.یونیس فاچولا پایوا ]
‫چند وقته ازدواج کردید؟
‫می‌خوام ببینمش
‫اینجا نوشته ۱۸ سال
‫اون موقع هم با حزب کمونیست ‫در ارتباط بود؟
‫شوهرم عضوی از حزب کارگر بود
‫و می‌خوام با وکیلم تماس بگیرم
‫نیازی نیست. ‫اینا سوالات معمولی‌ای هستن
‫بعد از اینکه دختر ‫و شوهرم رو ببینم، جواب میدم
‫شوهرتون طبقه‌ی بالاست
‫اون همه چیز رو بهمون گفته. ‫شما فقط باید تایید کنید
‫چی رو تایید کنم؟
‫اینکه سال ۱۹۶۴ کشور رو ترک کرد ‫تا علیه انقلاب دسیسه کنه
‫روبنس نماینده‌ی کنگره بود
‫اخراج شد
‫و تبعیدش کردن
‫از وقتی که برگشته، ‫اصلاً توی سیاست دخالت نکرده
‫پس چرا هنوز ‫با ترورسیست‌ها در ارتباطه؟
‫هیچ ربطی به تروریست‌ها نداره
‫منو می‌کُشید!
‫رفت‌وآمدهای خونه‌ی ‫شما رو زیر نظر داشتیم
‫فقط دوست‌هامون می‌اومدن خونه‌مون
‫عکس هیچکدوم از دوست‌هاتون ‫اینجا هست؟
‫نه
‫خانم یونیس،
‫سعی دارم مطمئن بشم ‫که می‌تونید از خونه‌تون مراقبت کنید،
‫بچه‌هاتون رو ببرید مدرسه، ‫و تخته نرد بازی کنید
‫وظیفه‌ی من همینه
‫حال ورا توی لندن چطوره؟
‫بلایی سرش آوردید؟
‫- کار خلافی کرده؟ ‫- نه!
‫پس نیاز نیست نگران باشید
‫از اول شروع کنیم؟
‫این کیه؟
‫روبنس
‫دیدید؟ سخت نیست
‫دیگه کی رو می‌شناسید؟
‫با دقت نگاه کنید
‫این مارتاست، معلم دخترم
‫نمی‌دونم اینجا چیکار می‌کنه
‫دیروز مارتا توی فرودگاه متوقف شد
‫پسرش برای براندازهایی که به شیلی ‫فرار می‌کنن، امکانات فراهم می‌کنه
‫امکان نداره همون آدم باشه
‫برای روبنس نامه می‌آورد
‫می‌خوام بدونم روبنس چطور اون ‫نامه‌ها رو به تروریست‌ها می‌رسونده
‫همونطور که گفتم، روبنس ‫با هیچ تروریستی در ارتباط نیست
‫خانم یونیس، باید توی رفتارت ‫تجدیدنظر کنی
‫الان می‌تونم دخترم رو ببینم؟
‫- این دیگه برای چیه؟ ‫- قانونه
‫گفتی اگه جواب بدم ‫می‌تونم خانواده‌م رو ببینم
‫هنوز تموم نشده
‫دخترم اینجاست؟
‫- دخترم اینجاست؟ ‫- مامان؟
‫- اِلیانا ‫- قضیه چیه؟
‫- بشین! ‫- چندتا سوال می‌پرسن و می‌ریم خونه
‫بیا بریم، خانم
‫بذار...
‫دخترمه!
‫فقط یه بچه‌ست!
‫یه بچه‌ست
‫نذار بلایی سرش بیارن
‫ساکت باش
‫فقط عصبانی‌شون می‌کنی
‫اِلیانا، نوبت توئه
‫اسمت چیه؟
‫چند وقته اینجام؟
‫اسمت رو بگو
‫یونیس پایوا
‫کامل
‫ماریا لوکرسیا یونیس فاچولا پایوا
‫دوست دارم با شوهرم حرف بزنم
‫یه بار دیگه نگاه کن
‫هر چی می‌دونستم رو گفتم
‫- فقط می‌خوام لباس‌هام رو عوض کنم... ‫- دوباره
‫دخترم
‫کجاست؟
‫اطلاعی ندارم
‫کَس دیگه‌ای رو می‌شناسی؟
‫اِلیانا؟
‫- خفه شو ‫- اِلیانا!
‫- حرف نزن! ‫- اِلیانا!
‫دخترت اینجا نیست
‫فقط یه شب موند
‫- من چند وقته اینجام؟ ‫- پنج روز
‫و شوهرم؟
‫اسمش روبنسه. ندیدیش؟
‫ سامبا
‫ سیاه، قوی و جسور
‫ هر جا رفتی اذیتت کردن
‫ گوشه‌ی خیابان، توی بار، زمان عبادت
‫خفه شو، لعنتی!
‫یه دکتر!
‫دکتر نیاز دارن
‫بس کنید. محض رضای خدا. ‫من هیچی نمی‌دونم!
‫قاتل‌ها!
‫بس کنید!
‫اسم کامل
‫ماریا لوکرسیا یونیس فاچولا پایوا
‫کجا می‌بریم؟
‫فقط می‌خوام بدونی ‫که من موافق نیستم
‫عزیزم
‫بیا بغلم
‫کجا بودی؟
‫عزیزم...
‫هیس
‫می‌خوای یه چیزی بخوری؟
‫مامان...
‫فقط نیاز داره یه‌کم بخوابه
‫باشه؟
‫صبح که شد صبحونه می‌خوریم
‫مامان، قضیه چیه؟
‫اِلیانا؟
‫چی شده؟
‫مامان برگشته
‫بابا چی؟
‫نه
‫توی اتاقشه؟
‫گفت کسی نره داخل
‫می‌تونم پیشت بخوابم؟
‫حتماً
‫می‌خواستم منتظرت بمونم، ‫اما بهم اجازه ندادن
‫ببخشید
‫اذیتت که نکردن؟
‫سوال‌های زیادی پرسیدن، ‫اما گفتم چیزی نمی‌دونم
‫اونجا بابات رو ندیدی؟
‫توی روزنامه نوشتن که فرار کرده
‫فرار کرده؟
‫اما لینو گفت دروغ میگن
‫- لینو اینجا بوده؟ ‫- نه، خونه‌ی بِیبی شنیدم
‫هر روز بعد از مدرسه میرم اونجا. ‫اونجا همه سعی می‌کردن تو رو پیدا کنن
‫مامان، نه
‫از تلفن استفاده نمی‌کنیم. ‫بریم. خودم همراهت میام
‫نه، اِلیانا. تو میری مدرسه
‫- باید بدونم... ‫- اِلیانا، میری مدرسه
‫- منم کمکشون میدم ‫- اِلیانا، الان دیگه مامانت درستش می‌کنه
‫- مامان! ‫- مامانی!
‫کوچولوهای من!
‫بابایی کجاست؟
‫[ تروریست‌ها یک زندانی را نجات دادند ]
‫این داستان فرار ساختگیه
‫اما الان دیگه نمی‌تونن ‫انکار کنن که دستگیرش کردن
‫دستگیری روبنس رو انکار کردن؟
‫گفتن ارتش هیچ دخالتی نداشته
‫همین اتفاق برای بچه‌های انتشارات «پاسکیم» ‫افتاد و الان حالشون خوبه
‫دقیقاً. ۲ ماه غیبشون زد، ‫بعدش آزاد شدن
‫جامعه‌ی بین‌المللی ‫با دقت داره تماشا می‌کنه
‫چطوره یه عکس از خانواده ‫بدون پدر پخش کنیم؟
‫- فکر خوبیه ‫- معلومه که هست
‫- می‌ذاریمش روی جلد ‫- نمی‌‌تونیم اون کار رو بکنیم
‫چرا نمی‌تونیم؟
‫روزنامه چیزی رو منتشر می‌کنه ‫که ارتش میگه
‫به نظرم «نیویورک تایمز» ‫یا «لو موند» خوب باشه
‫- فرانسویت چطوره؟ ‫- نمی‌دونم چی باید بگم
‫درمورد دستگیریت حرف بزن. ‫همچنین دستگیری اِلیانا
‫- نمی‌خواست بیاد اینجا؟ ‫- فرستادمش مدرسه
‫- حالش خوبه؟ ‫- آره. خوبه
‫فقط یه‌کم ترسیده. طبیعیه
‫آروم باش. روبنس قبلاً ‫نماینده‌ی کنگره بوده
‫چیزیش نمیشه. اگه بلایی ‫سرش بیارن خیلی سروصدا می‌کنه
‫ما فشار رو حفظ می‌کنیم، ‫و از دور تماشا می‌کنیم
‫باید کارهای بیش‌تری بکنیم
‫باید مدرک قطعی پیدا کنیم ‫که نشون بده اون رو دستگیر کردن
‫وگرنه کار بیش‌تری ‫از دستمون برنمیاد
‫- ماشینش ‫- چی؟
‫توی پارکینگ ارتش پارک شده
‫دیروز دیدمش
‫خانم یونیس، آقای لینو رسیدن. ‫قهوه درست کنم؟
‫نه، دارم میرم
‫میرم بچه‌ها رو از مدرسه سوار می‌کنم. ‫فقط لطفاً غذا درست کن
‫- چی می‌خورید؟ ‫- هر چی توی خونه داریم
‫گاز اشک‌آور می‌زنیم بین اراذل
‫تا مردم رو برای همیشه عاقل کنیم ‫تا اینقدر غر نزنن
‫با باتوم می‌زنیم توی سرشون ‫و با گاز کار رو یک‌سره می‌کنیم
‫استخون اون راهزن‌ها رو خرد می‌کنیم
‫براش لباس و دارو آوردم
‫شوهرم دیابت داره، ‫به این نیاز داره
‫اینجا کسی به اسم روبنس نداریم
‫میشه بهمون بگید ‫به کجا منتقل شده؟
‫باید به پلیس فدرال درخواست بدید
‫خیلی‌خب. ممنون
‫میشه رسیدش رو ‫بهمون بدید لطفاً؟
‫ممنون
‫کجا باید بریم درخواست بدیم؟
‫فایده‌ای نداره. انکار می‌کنن. ‫از طریق دادگاه اقدام می‌کنیم
‫اما حداقل الان با این،
‫می‌تونم درخواست بررسی ‫قانونی بودن بازداشت رو بدم
‫می‌خوام بخونمش
‫می‌تونم نگهش دارم؟
‫از یونانی هم بدتره. مطمئنی؟
‫مطمئنم
‫میرم سراغ بچه‌ها، ‫بعدش میام دفتر پسش میدم
‫نیاز نیست. یه نسخه دارم
‫اگه خبری شد، بهت میگم
‫فقط یه چیز. ‫نمی‌دونستم روبنس دیابت داره
‫نداره
‫وقتی شوهرت رو دیدم ‫فهمیدم نامه‌ها برای کی بودن
‫پس اونجا روبنس رو دیدی؟
‫توی یه ماشین بودیم
‫- بردنتون کجا؟ ‫- نمی‌دونم
‫- چشم‌هامون رو بستن با... ‫- کلاه
‫چمش‌های من رو هم ‫همونطور بستن
‫برگردوندنشون مگه چقدر سخته؟
‫باید به پلیس بگی
‫پلیس ما رو دستگیر کرد
‫می‌دونم، اما میگن اون رو ‫دستگیر نکردن
‫ببین یونیس، شرمنده. ‫نمی‌تونم قاطی ماجرا بشم
‫تو تنها کسی هستی ‫که اون رو اونجا دیدی
‫باید بهم کمک کنی
‫اگه ثابت نکنم که دستگیر شده...
‫باید بری، لطفاً
‫جون شوهرم در خطره، مارتا
‫جون همه در خطره، یونیس
‫- با پا می‌تونم برم، مامان ‫- کافیه، نالو!
‫چرا ماشین بابا برگشته، ‫اما خودش برنگشته؟
‫- هنوز توی سفره ‫- اما کیفش اینجاست!
‫بذارش سر جاش، مارسلو
‫چند وقته سر تمرین نرفتم. ‫کریس گفت می‌تونم باهاش برم
‫از امروز به بعد، ‫از مدرسه مستقیم میایی خونه
‫و هیچکس تنهایی ‫از خونه خارج نمیشه
‫- والیبال اِلیانا چی؟ ‫- انصراف میدم
‫چرا؟
‫حوصله‌ی تمرین ندارم
‫جستجو برای یافتن ‫آدم‌ربایان سفیر سوئیسی...
‫درمورد سفیره!
‫برای بچه‌ها مناسب نیست، عزیزم
‫زیزه، بیا داخل
‫کلید این کجاست؟
‫اصلاً کلید داره؟ ‫بذار اینجا رو بگردم...
‫پیمپائو، بیا اینجا. ‫بیا ببینم، شیطون
‫پدر سوخته!
‫نه! پسر بد!
‫زیزه، قضیه‌ی اون ماشینی ‫که اون مردها توشن چیه؟
‫چند روزیه که اونجاست، خانم یونیس
‫اما کاری می‌کنن؟
‫فقط می‌نشینن همون‌جا. ‫و هر روز میان همین‌جا
‫پیش‌بندت ریش‌ریش شده
‫گفتم یه پیش‌بند جدید بخر
‫از پول پس‌انداز برای خرید ‫خوراکی استفاده کردم...
‫پول یه پیش‌بند جدید نموند
‫البته. یه سر میرم بانک ‫و پول درمیارم، باشه؟
‫خانم یونیس...
‫میشه حقوقم رو هم بدی؟
‫می‌دونم الان مشغله‌های زیادی داری،
‫اما آقای پایوا فقط ‫تا دسامبر بهم حقوق داده
‫شرمنده، زیزو. ‫درستش می‌کنم
‫ممنون
‫- ممنون ‫- بشین
‫روبنس می‌تونه تماس بگیره ‫تا برداشت پول رو تایید کنه
‫اونجا هیچ تلفنی وجود نداره
‫باید چند روز اونجا می‌موند ‫تا روی ساخت‌وساز نظارت کنه
‫واقعاً هیچ راهی نیست ‫که کمکم بدی، ریتور؟
‫بدون امضاش، نمی‌تونم
‫میریام چطوره؟
‫خوبه
‫یه روز باید بریم بیرون
‫آره
‫خب، چندتا...
‫دلار و پوندی که توی ‫خونه داشتم رو آوردم
‫می‌تونی برام تبدیلشون کنی؟
‫البته، یکی رو میارم کمکت بده
‫- ممنون ‫- ببخشید
‫مامان؟
‫- سلام ‫- سلام
‫- نمی‌دونی مامان کجاست؟ ‫- نه
‫میشه منم یه پک بزنم؟
‫نه
‫- بیخیال! ‫- نه
‫آدم خودنما!
‫گیلدار دوباره به وریگ زنگ زد
‫یه بلیت لحظه آخری برای ‫هفته‌ی بعد برای ورا گرفته
‫راستی،
‫این نامه‌ی وروکاست
‫بعداً می‌خونمش
‫به نظرم اگه یه‌کم بیش‌تر ‫بمونه، خیلی بهتره
‫نمی‌دونی پول بلیت چقدره؟
‫وقتی روبنس برگرده، ‫ازش پول رو می‌گیرم
‫امیدوارم زود برگرده، ‫تا این شرایط رو درست کنه!
‫حرومزاده!
‫کافیه
‫می‌خوای بیای خونه‌ی ما؟
‫همه اونجان!
‫بازم دوست‌ها رو می‌بینی
‫روبنس چرا دستگیر شده؟
‫نمی‌دونم
‫دارن کورکورانه عمل می‌کنن
‫میرن سراغ همه
‫اون کار رو با من نکن
‫من توی اون مکان بودم
‫همه چیز رو دیدم
‫حق دارم بدونم روبنس ‫داشته چیکار می‌کرده
‫موافق نیستی؟
‫موافقم
‫یونیس
‫نمی‌تونیم دست روی دست بذاریم
‫مخصوصاً ما. ‫ما همه چیز رو می‌دونیم
‫و ما ابزار کمک کردن رو داریم
‫پس من، روبنس، گاسپا، رائول...
‫یکی‌مون با مطبوعات ‫خارجی صحبت می‌کنه،
‫یکی‌مون برای مردم ‫سرپناه فراهم می‌کنه
‫یکی‌مون نامه‌ها رو به خانواده‌هایی ‫می‌رسونه که در جریان نیستن
‫هر کاری از دستمون بربیاد می‌کنیم
‫اما ما بخشی از اون ‫کشمکش مسلحانه نیستیم
‫روبنس که اصلاً دخالتی نداره
‫پس تصمیم گرفتید به من، ‫به دلال و به دلوا چیزی نگید...
‫- تا ازمون محافظت کنید ‫- البته
‫و به نظرت روبنس آزاد میشه؟
‫آره
‫به زودی برمی‌گرده
‫بیا خونه‌ی ما شام بخور
‫دلال از دیدنت خوشحال میشه
‫شرمنده، حوصله ندارم
‫باید بچه‌هام رو تربیت کنم
‫ممنون
‫«این عکس‌ها رو توی مترو گرفتم
‫یکی جلوی ورودی، یکی هم داخل
‫داشتیم می‌رفتیم به ‫یه مهمونی خونه‌ی آرائس»
‫بدش به ما هم، مارسلو
‫«باورتون نمیشه کی اونجا بود!»
‫- کی؟ ‫- کی؟
‫- بهمون بگو! ‫- حدس بزنید!
‫کائتانو!
‫- ژیل! ‫- ژیلبرتو ژیل ‫(هنرمند برزیلی)
‫«شلوار مخمل خال‌خالی پوشیده بود
‫آهنگ باب مارلی پخش شد، ‫و ژیل ازم خواست باهاش برقصم»
‫- امکان نداره ‫- دروغگو
‫«شگفت‌انگیز بود!
‫دلم برای ساحل، سوفله، ‫و همه‌تون تنگ شده
‫دلم برای همه چیز تنگ شده
‫ورا»
‫- همین؟ ‫- همین
‫می‌تونم ببینمش؟
‫همه بمونن همین‌جا
‫مارسلو
‫پیمپائو!
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫چی می‌خواید؟
‫شوهرم کجاست؟
‫برید پِی کارتون!
‫بزنید به چاک! برید!
‫گم شید!
‫زیزه؟
‫لطفاً یه پتو بیار
‫«تبعیدی‌های برزیلی درمورد بابا،
‫مامان و اِلیانا سوال می‌پرسیدن
‫نمی‌دونستم چه جوابی بدم
‫حس خیلی بدی داشتم
‫چرا چیزی بهم نمی‌گید؟
‫توی روزنامه فهمیدم ‫که دستگیر شدید
‫چه خبره؟ می‌خوام بیام خونه»
‫نامه رو کامل نخوندی
‫نامه رو بده بهم، عزیزم
‫نه. بخشی که ورا درمورد ‫من و بابا حرف می‌زنه رو نخوندی
‫- همه درمورد ما حرف می‌زنن ‫- بدش بهم
‫ورا هیچی نمی‌دونه!
‫- بدش بهم! ‫- بهمون دروغ میگی!
‫برو توی اتاقت
‫[ دادگاه عالی نظامی ] ‫[ بررسی قانونی بودن بازداشت ]
‫[ یونیس پایوا آزاد می‌شود ]
‫[ وکیل درخواست زندان انفرادی ‫برای روبنس پایوا می‌دهد ]
‫[ مشخص نیست در چه مکانی ‫نگه داشته می‌شود ]
‫«هنوزم نمی‌تونم ساعات زجرآوری ‫که توی زندان سپری کردم رو توصیف کنم،
‫اما می‌تونم بهت تضمین بدم ‫که شوهرت اونحاست
‫با اینکه نمی‌تونستم ببینمش، ‫شنیدم که می‌گفت:
‫«روبنس بِیرود پایوا»
‫قبل از اینکه منتقل بشم،
‫برای آخرین بار صداش رو شنیدم ‫که آب طلب می‌کرد
‫امیدوارم به زودی همدیگه رو ببینید
‫سلامم رو به دانش‌آموزهای قدیمیم برسون،
‫ورا، اِلیانا، و نالو»
‫- لینو؟ ‫- کیه؟
‫منم، لینو. شرمنده ‫که این موقع زنگ زدم
‫از دستگیری روبنس مدرک داریم
‫هنوزم وقت برای شنا کردن ‫هست. کسی نمی‌خواد؟
‫- دیگه دیروقته ‫- من گرسنمه
‫زیزه، نمی‌خواد آشپری کنی. ‫می‌ریم بستنی بخوریم
‫عجب!
‫- باشه، مارسلو؟ ‫- من سیب‌زمینی سرخ‌کرده می‌خوام
‫من ساندی توت‌فرنگی می‌خوام
‫بشین اینجا
‫مامان!
‫توی مبارزه کشته شده
‫رئیس اینطور گفت
‫همین
‫می‌تونی منتشرش کنی؟
‫نه. فعلاً نه
‫رسماً اعلام نمی‌کنن
‫باید با لینو حرف بزنم
‫اون می‌دونه باید چیکار کنه
‫الان دیگه کاری از دستمون برنمیاد
‫منظورت چیه؟
‫باید مجبورشون کنیم ‫رسماً این موضوع رو اعلام کنن
‫یه احضاریه، یه دستور دادگاه
‫معتقدیم...
‫باید خواستار آزادیش بشیم،
‫وانمود کنیم نمی‌دونیم ‫چه اتفاقی براش افتاده
‫چرا؟
‫تا همیشه یه ماشین خونه‌ام رو ‫زیر نظر داشته باشه؟
‫تلفنم شنود بشه؟ خانواده‌ام...
‫توی این موضوع تنها نیستی
‫جسدش چی؟
‫منم چیز دیگه‌ای نمی‌دونم
‫اما به نظرت چه اتفاقی افتاده؟
‫بگو
‫داستان‌های متفاوتی شنیدم
‫توی جنگل خاکش کردن، ‫با هلی‌کوپتر انداختنش توی دریا
‫گورهای دسته جمعی
‫همه‌شون شایعه‌ان. ‫نمیشه مطمئن بود، چون...
‫هیچکس چیزی نمیگه. می‌ترسن
‫اشکالی نداره تا ‫دم در همراهت نیام؟
‫متاسفم
‫کاش می‌تونستم خبرهای بهتری بیارم
‫می‌دونم
‫- خداحافظ، بچه‌ها ‫- خداحافظ
‫درمورد چی حرف زدید؟
‫یه چیزی برای مامانت آوردم
‫نفهمیدی بابام کجاست؟
‫نه. فعلاً نه
‫مراقب خودت باشه، خیلی‌خب؟
‫اخبار خیلی حوصله سر بره!
‫- پس برو با عروسک مسخره‌ت بازی کن ‫- مارسلو
‫احمق!
‫اوه، مارسلو
‫مامان
‫چی شده، عزیزم؟
‫مارسلو عروسکم رو شکوند
‫بیا بشین
‫داشتی گریه می‌کردی؟
‫نه
‫درستش کردم
‫- برای خوردن بستنی آماده‌ای؟ ‫- آره
‫به همه بگو لباس بپوشن
‫- تو چی؟ ‫- ت
‫ژ
‫- س؟ ‫- نه
‫بگو، بابیو
‫- ر ‫- ر؟
‫- مطمئنی؟ ‫- اوهوم
‫اگه صبر کنیم تا اوضاع مرتب بشه،
‫قیمت خیلی بهتری پیشنهاد میدن
‫کارهای زیادی دارم
‫همین رو ترجیح میدم
‫می‌تونم بهت پول قرض بدم. ‫مشکلی نیست
‫این زمین مثل یه گنجه
‫هنوزم می‌تونی خونه رو بسازی
‫ممنون که بدون مدارک مناسب ‫می‌خوای بفروشیش
‫متاسفم
‫کاش کار بیش‌تری ‫از دستم برمی‌اومد
‫تقصیر تو نبود
‫اگه چیزی نیاز داشتی،
‫هر چیزی...
‫برای خودت و بچه‌ها،
‫بهم خبر میدی؟
‫البته
‫- حساب سپرده‌ست؟ ‫- می‌خوام برداشت کنم
‫ممنون
‫- سلام، زیزه ‫- سلام
‫می‌تونم بیام داخل؟
‫البته
‫خانم؟
‫خیلی دلم براتون تنگ شده بود
‫چقدر بزرگ شدید!
‫عزیزم...
‫- دلم برات تنگ شده بود ‫- منم همینطور
‫- می‌دونی پیمپائو مُرده؟ ‫- مارسلو!
‫سگه رو میگه
‫آه، بیچاره!
‫- میشه یه سنجاق سینه بردارم؟ ‫- هر چقدر که دوست داشتی بردار
‫نال و اِلیانا کجان؟
‫خونه‌ان، پیش روزنامه‌نگارهایی ‫که از «منشچه» اومدن
‫روزنامه‌ی نیم‌قطع ‫چرا اومده خونه‌مون؟
‫برای روزنامه‌ی هفته‌ی بعد ‫اومدن عکس خانواده‌مون رو بگیرن
‫ببین، من جادو بلدم. ‫توجه کن
‫مامان
‫بگو، عزیزم
‫پالتوت رو توی لندن جا گذاشتم
‫هلنا التماسم می‌کرد، ‫گذاشتمتش اونجا
‫اشکال نداره
‫واقعاً؟
‫واقعاً
‫توی لندن بیش‌تر از من ‫به پالتو نیاز داره
‫حالت خوبه، مامان؟
‫خوبم، عزیزم
‫چیزی نیست
‫- خبر جدیدی نشنیدی؟ ‫- ورا
‫توی لندن همه‌ی روزنامه‌ها ‫منتشرش کردن. اینجا چطور؟
‫عزیزم
‫یه‌کم جمع بشید. ‫یه‌کم بیش‌تر لطفاً
‫- همه توی عکس می‌افتن؟ ‫- بگیرم؟
‫لطفاً یه‌کم بیش‌تر جمع بشید
‫جمع‌تر. خوبه
‫- خوبه؟ ‫- آره. آماده!
‫سه، دو، یک
‫نیاز نیست لبخند بزنید
‫چرا؟
‫- سردبیر اینطور خواستن ‫- چرا؟
‫گفتن عکسی بگیرم که...
‫می‌دونید، شاد نباشه
‫عکس غم‌انگیز می‌خواد
‫نه، عکس غم‌انگیز نمی‌خواد. ‫فقط لبخند توش نباشه
‫دوست داره ناراحت باشیم
‫لبخند می‌زنیم
‫لبخند بزنید!
‫یه‌کم جدی‌تر باشید
‫لبخند بزنید!
‫لطفاً اینجا رو نگاه کنید
‫لبخند بزنید!
‫سه، دو، یک
‫یکی دیگه
‫...واقعاً درک نمی‌کنم،
‫چطور توی کشوری که ادعا میشه ‫سیستم قضایی بی‌نظیری داره...
‫یه نفر می‌تونه وارد خونه‌ت بشه،
‫شوهرت رو ببره...
‫یه مرد باخانواده، یه مهندس...
‫بندازش توی زندان، و بعدش بگه...
‫«اون مُرده»
‫تحقیقات اخیراً بایگانی شد، درسته؟
‫وکیلم یه درخواست داده ‫تا دوباره پرونده باز بشه
‫غیرقابل قبوله که دولت ‫به این شکل عمل کنه،
‫عملی که توسط سیستمی ‫از اخبار جعلی محافظت میشه
‫و طراحی شده تا اقدامات غیرقانونیِ ‫عوامل خودش رو پنهان کنه
‫زیزه امروز مرخصیه؟
‫دیگه اینجا کار نمی‌کنه
‫- چرا؟ ‫- دیگه نمی‌تونیم حقوقش رو بدیم
‫الان توی مدرسه‌ی دلاله
‫پس بذار کمکت کنم
‫نیاز نیست. فردا می‌تونی ‫دوره‌ی کاریت رو شروع کنی
‫می‌تونم به جات ‫ظرف‌ها رو بشورم، اِلیانا
‫حالا که اصرار داری، باشه
‫تو حالت چطوره؟
‫می‌دونم تو و مامان رو بردن
‫قضیه چیه؟ کسی چیزی نمیگه!
‫اینجا راجع بهش حرف نمی‌زنیم
‫کاش می‌تونستم برات ‫سوفله درست کنم
‫اشکال نداره
‫ولی وقت نبود. ‫ناهار بخوریم؟
‫حالا که وروکا برگشته باید ‫چیکار کنیم؟ من توی اتاقشم
‫مهم نیست
‫اِلیانا می‌تونه بره پیش ‫مارسلو و بابیو بخوابه...
‫- امکان نداره ‫- تو که همین‌الانش هم اونجایی!
‫وسایلم توی اون یکی اتاقن!
‫- وسایلم جا نمیشن ‫- میشن
‫هی، بحث کردن فایده‌ای نداره
‫دیگه هیچکس قرار نیست ‫توی یه اتاق تنها باشه
‫- چرا؟ ‫- چی؟
‫- چون قراره بریم به سائو پائولو ‫- چی؟
‫- جدی میگی؟ ‫- آره
‫مامان‌بزرگ و بابابزرگ اونجان
‫همه‌ی فک و فامیل اونجان
‫و بعضی‌وقت‌ها مجبورم ‫شما رو بذارم پیش اونا،
‫چون قراره برگردم به دانشگاه
‫چی؟
‫- من که نمیام! ‫- اِلیانا
‫- نه، نمیام! ‫- اِلیانا
‫خونه‌ی جدید چی؟
‫یه‌کم زمان می‌بره، عزیزم
‫بابا چی؟
‫یه فرایند طولانیه
‫درک کردنش سخته. ‫اما باید صبور باشیم
‫اگه برگرده خونه ‫و ما اینجا نباشیم چی؟
‫این خونه اجاره داده شده
‫قراره تبدیل به یه رستوران بشه
‫ازتون می‌خوام ‫وسایلتون رو جمع کنید،
‫و روز جمعه، ‫یه کامیون حمل بار میاد
‫برمی‌گردیم به سائو پائولو
‫مارسلو، نمک رو بده
‫[ دولت دستگیری پایوا را انکار می‌کند ]
‫خداحافظ، ستاره
‫خداحافظ
‫خداحافظ، لوکینیاس!
‫- این رو برام نگه می‌داری؟ ‫- برمی‌گردی، درسته؟
‫آره
‫از کجا پیداش کردی؟
‫فقط بابا می‌دونست
‫منم خیلی چیزها رو می‌دونم
‫بریم؟
‫- نالو، اِلیانا رو ندیدی؟ ‫- نه
‫برو توی ماشین
‫اِلیانا؟
‫اِلیانا!
‫اِلیانا؟
‫عزیزم؟
‫[ ‏۲۵ سال بعد ]
‫[ سائو پائولو - سال ۱۹۹۶ ]
‫[ کلاس ۱۹۷۷ ]
‫زود اومدی
‫سلام، عزیزم
‫برنامه‌ی پرواز رو عوض کردم
‫خوبه
‫قراره بیرون با دنیل ناهار بخورم. ‫می‌خوای بیایی؟
‫نمی‌تونم، بابیو. ‫یه چیزی گرم می‌کنم می‌خورم
‫ممنون
‫- این عکس جدیده؟ ‫- اوهوم
‫نمی‌تونم حضورت توی ‫اون هواپیماهای کوچیک رو تحمل کنم
‫زمینی نمیشه رفت
‫سه روز طول می‌کشه و منطقه ‫پر از زمین‌خوارهاست
‫فکر کردم بار قبلی ‫اونا رو بیرون کردی
‫خودمم همین فکر رو می‌کردم
‫خب...
‫فردا کِی میری؟
‫مانوئلا ساعت ۶:۴۰ میاد سراغم
‫و هنوز حتی متن ‫سخنرانیم رو هم ننوشتم
‫- باهات صبحونه می‌خورم ‫- باشه
‫ابزارهای قانونی‌ای که داریم برای جلوگیری ‫از اشغال غیرقانونی این مناطق،
‫و کل منطقه‌ای که تحت تأثیر بزرگراه ‫ترنس‌آمازونیکا قرار گرفته، عبارت‌اند از:
‫اول، درخواست ابطال قراردادهای ‫تقلبی زمین‌خوارها،
‫که من و مانوئلا برای ‫پاتاکسوها انجامش دادیم
‫دوم، اجرای قانون ‫اساسی سال ۱۹۸۸،
‫که از دولت می‌خواد
‫حقوق مردمان بومی رو ‫نسبت به زمین‌هاشون تضمین کنه
‫یه تماس ضروری داری
‫سلام؟
‫نمی‌تونستی موهات رو ‫شونه کنی، مارسلو؟
‫کراوات زدم دیگه، مامان
‫- کارهای شناسایی‌تون رو آوردید؟ ‫- آره
‫- اینجا توی جیبمه ‫- باشه
‫سلام، مارلون
‫- سلام ‫- ببخشید!
‫- اینا بچه‌هام هستن، مارسلو... ‫- چطوری؟
‫- بئاتریس ‫- چطوری؟
‫- کوچولوی تو بهتر شده؟ ‫- آره، برگشته به مدرسه
‫- خوبه. به ایوان سلام برسون ‫- حتماً
‫خانم پایوا؟
‫تبریک میگم
‫بریم، مارسلو
‫- واقعاً اینجاست؟ ‫- بله، خانم
‫میشه لطفاً پرونده‌ی ‫خانم پایوا رو بیاری؟
‫- الان میارم ‫- ممنون
‫مارسلو، شرمنده که مزاحم میشم، ‫اما وقتی مادرتون گفتن شما هم میاید...
‫- میشه؟ ‫- البته که میشه
‫- کارلا بودی، درسته؟ ‫- آره، کارلا
‫- ازش خوشت اومد؟ ‫- خیلی گریه کردم
‫واقعاً؟ ‫[ سال خوش گذشته ]
‫قرار بود خنده‌دار باشه
‫داستان تصادف‌تون رو که شنیدم ‫خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم
‫خیلی فحاشی کرده بودم؟
‫- نه ‫- نه؟
‫- نه ‫- دیدی؟
‫به سبک نوشتن من گیر میده
‫[ گواهی فوت روبنس بِیرود پایوا ]
‫مطبوعات اومدن، خانم یونیس
‫بفرستمشون بالا؟
‫حتماً
‫عجیبه، می‌دونید
‫اینکه با دیدن گواهی فوت ‫خیال آدم راحت میشه
‫خلأیی که همسرتون به جا ‫گذاشت رو چطور پر کردید؟
‫ناپدید کردن یکی از ‫ظالمانه‌ترین اقدامات رژیم بود،
‫چون یه نفر رو می‌کُشی
‫ولی بقیه رو به شکنجه‌ی ‫روانیِ ابدی محکوم می‌کنی
‫بعد از برگشتن دموکراسی،
‫آیا دولت مسائل ضروری‌تری داره که ‫نمی‌تونه به فکر درست کردن گذشته باشه؟
‫نه
‫به نظرم باید برای ‫خانواده‌ها جبران کنن
‫و مهم‌ترین کار رو انجام بدن:
‫شفاف‌سازی و قضاوت تمام جنایت‌های ‫انجام‌شده در دوران دیکتاتوری
‫اگه اون کار رو نکنن،
‫جنایتکارها بدون هیچ بازخواستی ‫به کارشون ادامه میدن
‫عکس بگیریم!
‫مامان، اون اسکاچِ ‫به درد نخور رو نیاری، باشه؟
‫خوبه رو آوردی؟
‫بعد از لیوان سوم، ‫کی می‌تونه تشخیص بده؟
‫حالا که بالاخره تموم شد، ‫توی فکر بازنشستگی هستی؟
‫- کدوم بازنشستگی؟ ‫- یه استراحتی بکن
‫بیا خونه‌ی من و دنیل توی بِرن، ‫یه‌کم استراحت کن...
‫فقط توی ساحل ‫می‌تونم استراحت بکنم
‫پس برو همون‌جا
‫مامان، عالی بودی
‫خوش‌مزه‌ست!
‫- خوبه ‫- بهت گفتم
‫- الان بازش نکن ‫- بازش کردم
‫- باید مرتبش کنم ‫- روزنامه یه عکس از بابا می‌خواست
‫به ورا زنگ می‌زنم. ‫بچه‌ها حتماً از مدرسه برگشتن
‫- بهش بگو دوستش دارم ‫- سلام من رو به جورج برسون
‫پیمپائو و زیزه رو ببین!
‫یادته مناسبت این عکس چی بود؟
‫تولد نالو بود؟
‫نه، دلوا و گاسپا ‫توی عکس نیستن
‫تو، من و بابایی
‫کِی خاکش کردی؟
‫منظورت چیه؟
‫روزی که متوجه شدی ‫بابا دیگه برنمی‌گرده
‫فکر کنم وقتی بود که دیدم ‫مامان داره لباس‌هاش رو اهدا می‌کنه
‫حدوداً بعد از ۱.۵ سال
‫- واقعاً؟ ‫- اوهوم
‫خودت چی؟
‫فکر کنم وقتی که از ریو رفتیم
‫- اونقدر زود؟ ‫- آره
‫فکر کنم
‫اینکه خونه رو خالی دیدم
‫ورا خیلی بهتون سلام رسوند
‫برای خواهرهاتون یه عکس بگیریم؟
‫بگیریم!
‫- این رو کِی گرفتیم؟ ‫- این رو؟
‫فکر کنم تولد ورا بود
‫بلده از تایمر استفاده کنه؟
‫الان می‌فهمیم
‫الان می‌گیره؟
‫لبخند بزنید!
‫کمک می‌خوای، مامان؟
‫نگاهشون کن. ‫فکر کنم درست باشه
‫به محض اینکه کمک هزینه رو بگیرم، ‫پولت رو پس میدم
‫اوضاع روبه‌راهه
‫بریم، نمی‌خوام توی ‫ترافیک گیر بیُفتم
‫- مامان، واقعاً نیازی نیست ‫- هوم؟
‫- دنیل میاد سراغم ‫- اوه، باشه
‫وقتی رسیدی بهم زنگ می‌زنی؟
‫حتماً
‫- درست رفتار می‌کنی؟ ‫- نه
‫دلم برات تنگ میشه
‫منم همینطور، عزیزم
‫برو آماده شو
‫باشه
‫[ دادگاه عالی نظامی ] ‫[ بررسی قانونی بودن بازداشت ]
‫[ قاتل روبنس پایوا چه کسی است؟ ]
‫[ حقیقت ]
‫[ پرونده‌ی روبنس پایوا: ‫سفر به دنیای شکنجه ]
‫[ گواهی فوت ]
‫[ جشن بدرقه کردن وروکا - دسامبر ]
‫[ سائو پائولو - سال ۲۰۱۴ ]
‫یه بوس برای بابا بفرست!
‫تو نه، ژوکا!
‫مارسلو، اونی که برای «منشچه» گرفتیم ‫و اونی که توی ساحلیم رو دارم...
‫من عکس دانشگاه رو دارم
‫از عکس‌های برازیلیا نداریم؟
‫فکر نکنم. چیزی نمونده
‫یکی با کبوترها داریم
‫- برای جلد عکس خوبیه! ‫- دیگه انتشارات تصمیم رو می‌گیره
‫نگاه می‌کنم ببینم چی دارم، ‫بعدش می‌فرستمشون برات
‫اِلیانا، لطفاً برای من ‫بندازشون روی یه فلش
‫سوفله داریم!
‫خراب شدن! خیلی بد شد! ‫مراقب باشید، داغن
‫مسخره نکن، باشه، وروکا؟
‫من بستنی آوردم
‫خیلی داغونه، نه، خانم یونیس؟
‫اگه دستور پخت رو می‌نوشت...
‫الان مامان مقصر شد...
‫مامان، گرسنه نیستی؟
‫بابیو بستنی آورده، می‌خوری؟
‫- چیکو، تو می‌خوای، درسته؟ ‫- آره
‫- منم می‌خوام ‫- بفرمایید
‫ژوکا
‫می‌خواید دوست‌هاتون رو هم ببرید؟
‫نمی‌تونیم برنامه بریزیم
‫تعطیلاته! راجع بهش حرف زدیم
‫تعطیلات کِی شروع میشه؟
‫- راکائول، میشه لطفاً مامان رو بیاری؟ ‫- حتماً
‫بازم شراب می‌خوای؟ نه؟
‫بده به من، دختر خاله
‫می‌خوای مستم کنی...
‫ممنون
‫انگار مامان دیگه ‫عصبانی نیست، نه؟
‫آروم‌تره
‫آره. موافقم
‫ژوکا آرومش می‌کنه
‫چهار ماه، اما فعلاً ‫نمی‌دونم رسمیه یا نه
‫گفت توی این شهر ‫اون از همه بهتر می‌بوسه
‫چی، ژوکا؟
‫به نظرم ۷ از ۱۰
‫حرومزاده
‫- منظورت چیه؟ ‫- تو هم بوسیدیش؟
‫نه. مسخره می‌کنم. ‫فقط اون بوسیدش
‫این هفته حالش چطور بود؟
‫بعضی روزها حالش خوبه، ‫بعضی‌وقت‌ها از کنترل خارج میشه...
‫...‏۲۱ سال حکومت دیکتاتوری در برزیل
‫و جنایت‌های بی‌شماری ‫که علیه مخالفانش انجام شد
‫کمیسیون حرف‌های بیش از ۱۲۰۰ شاهد،
‫از جمله مقامات دولتی ‫و قربانیان دیکتاتوری را شنید
‫این مستند شکنجه‌های نظام‌مند ‫و قتل‌هایی را آشکار می‌کند
‫که باعث قربانی شدن ‫بیش از ۲۰ هزار نفر،
‫و ناپدید شدن صدها نفر دیگر شد
‫این گزارش ۲۳۰ مکان که این جنایت‌ها ‫در آن‌ها انجام می‌شدند را مشخص می‌کند،
‫مانند پادگان‌های ارتش،
‫و مناطقی که برای دفن ‫اجساد استفاده میشد،
‫مانند مارامبایا، ‫در ریو دو ژانیرو
‫برخی از این قربانیان ‫به نماد مقاومت
‫در برابر حکومت نظامی تبدیل شدند،
‫مانند روزنامه‌نگار ولادیمیر هرزوگ،
‫دانش‌آموز اِستوارت اَنجل،
‫و نماینده‌ی کنگره روبنس پایوا
‫جسد پایوا،
‫مانند حداقل ۲۰۰ نفر دیگر،
‫هرگز پیدا نشد
‫بیاید یه عکس بگیریم
‫پاشید، بچه‌ها، وقت عکس گرفتنه!
‫یالا، خانواده‌ی فاچولا!
‫جمع بشید، بچه‌ها
‫یالا، خانواده‌ی فاچولا، ‫وقت گرفتن عکس امساله!
‫حالت خوبه؟
‫ژوکا، کجایی؟
‫همه هستن؟
‫یالا، خانواده‌ی فاچولا!
‫اینجا، خانم یونیس!
‫مامان
‫مامان، اونجا رو نگاه کن!
‫بیاید عکس رو بگیریم، بچه‌ها
‫لبخند بزنید!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام زرفيلم ::.. .:: Telegram: @zarfilmz ::. .:: Instagram: @ZarFilm_Com ::.
زرفيلم مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.ZarFilm.com ::.
‫[ دولت برزیل اعتراف کرد که روبنس پایوا
‫بین روزهای ۲۱ تا ۲۲ ژانویه‌ی ۱۹۷۱
‫درون پادگان‌های لشکر اول ارتش ‫در ریو دو ژانیرو به قتل رسیده است ]
‫[ در سال ۲۰۱۴، پنج افسر نظامی ‫به شکنجه و مرگ او متهم شدند ]
‫[ تا به این روز، هیچ یک از آنها ‫دستگیر یا مجازات نشده‌اند ]
‫[ یونیس پایوا در سن ۴۸ سالگی ‫مدرک وکالت خود را گرفت
‫و حرفه‌ی خود را به دفاع ‫از حقوق بشر اختصاص داد
‫او به یکی از معدود ‫متخصصان حقوق بومیان،
‫و یک مشاور برای دولت فدرال برزیل، ‫بانک جهانی و سازمان ملل متحد تبدیل شد ]
‫[ یونیس در سال ۲۰۱۸، در سن ۸۹ سالگی ‫در سائو پائولو درگذشت
‫پس از آن که به مدت ۱۵ سال ‫با بیماری آلزایمر دست‌وپنجه نرم کرد ]